KUTSALLIK YAZGISI

Yaşamının amacının ne olduğunu kendine durmadan yeniden söyle. İnsanın varacağı yazgısal son mutluluk değil, sağlık değil, kutsallıktır. Günümüzde fazlasıyla çok yakınlığımız var, bunlarla dağılıp gideriz; bunlar doğru, iyi, soylu yakınlıklardır ve sonunda gerçekleşeceklerdir, ama bu arada Tanrı’nın onları köreltmesi gerekir. Önemli olan tek şey insanın kendisini kutsal kılacak Tanrı’yı kabul edip etmeyeceğidir. İnsan ne pahasına olursa olsun Tanrı’yla doğru bir ilişki içinde olmalıdır.

Kutsal olmam gerektiğine inanıyor muyum? Tanrı’nın içime gelip beni kutsal kılabileceğine inanıyor muyum? Vaazınla kutsal olmadığımı bana kabul ettirirsen, vaazına içerlerim. Müjdenin duyurulması kutsal olmadığımı açığa çıkarmak zorunda olduğu için yoğun bir içerleme uyandırır; ama yoğun bir özlem de uyandırır. Tanrı’nın insanlık için belirlediği tek yazgısal son, yani kutsallık, vardır. O’nun tek amacı kutsal kişiler meydana getirmektir. Tanrı insanlar için sonsuz bir bereket makinesi değildir; insanları acıdığı için kurtarmaya gelmedi: onları kutsal olmak üzere yaratmış olduğu için kurtarmaya geldi. Kefaret İsa Mesih’in Ölümü aracılığıyla Tanrı’nın beni, arada tek bir gölge olmadan, Kendisi’yle kusursuz bir birliğe yeniden kavuşturabilmesi demektir.

Kendine ya da başkalarına duyduğun duygudaşlık yüzünden kutsal bir Tanrı’yla bağdaşmayan hiçbir uygulamaya asla göz yumma. Kutsallık ayaklarla lekesiz yürümek, dille lekesiz konuşmak, zihinle lekesiz düşünmek demektir — yaşamın her ayrıntısı Tanrı’nın incelemesi altındadır. Kutsallık yalnızca Tanrı’nın bana verdiği şey değil, Tanrı’nın bana verdiğini dışa vurmamdır.