DİNLENMENİN İLAHİYATI

Korku içindeyken Tanrı’ya dua etmekten daha azını yapamayız, ama Rabbimizin O’nun Adını ananların Kendisine anlayışa dayanan bir güven duymasını beklemeye hakkı vardır. Tanrı çocuklarının Kendisine öylesine güvenmesini bekler ki herhangi bir bunalımda güvenilir olanlar onlar olsun. Tanrı’ya belirli bir noktaya kadar güveniriz, sonra Tanrı’yı tanımayanların ilkel panik dualarına geri döneriz. Aklımızın sonuna gelir, O’na ve dünya üzerindeki yönetimine en ufak bir güvenimiz olmadığını gösteririz; O uyuyor gibi görünür, biz de önümüzde kırılan dalgalardan başka hiçbir şey görmeyiz.

"Ey kıt imanlılar!" Öğrencilerin içinden nasıl bir acı geçmiş olmalı — ‘Yine kaçırdık!’ Önümüzde ne olursa olsun, O’na mutlak güvenimizi korusaydık İsa’nın yüreğinde düpedüz sevinç oluşturmuş olabileceğimizi birden fark ettiğimizde bizim içimizden de nasıl bir acı geçecek.

Yaşamda fırtınanın, bunalımın olmadığı, insanca elimizden gelenin en iyisini yaptığımız aşamalar vardır; bir bunalım çıktığında kime bel bağladığımızı anında ortaya koyarız. Tanrı’ya tapmayı ve O’na güvenmeyi öğreniyorsak, bunalım kırılma noktasına dek gideceğimizi ama O’na güvenimizde kırılmayacağımızı ortaya koyacaktır.

Kutsal kılınma hakkında çok söz ettik — bütün bunlar neye varacak? Tanrı’da dinlenme olarak ortaya çıkmalı ve Tanrı’yla birlik anlamına gelmelidir, bu birlik bizi O’nun gözünde yalnızca kusursuz değil, O’nun için derin bir sevinç hâline de getirecektir.