ZORLUĞUN DİSİPLİNİ

Hristiyan yaşamına ilişkin ortalama görüş onun sıkıntıdan kurtarılma anlamına geldiğidir. O sıkıntının içinde kurtarılmadır, bu çok farklıdır. "Yüceler Yücesi’nin gizli yerinde oturanın . . . başına orada hiçbir kötülük gelmeyecek" — Tanrı’yla bir olduğun yere hiçbir salgın yaklaşamaz.

Tanrı’nın çocuğuysan, elbette karşılaşacağın sıkıntılar olacaktır, ama İsa onlar geldiğinde şaşırmamanı söyler. "Dünyada sıkıntınız olacak: ama cesur olun, Ben dünyayı yendim, korkacağınız hiçbir şey yok." Kurtulmadan önce sıkıntılardan söz etmeyi küçümseyecek insanlar, kutsal kişiye ilişkin yanlış bir fikirleri olduğu için yeniden doğduktan sonra sık sık "pörsümüş^[1]" hâle gelirler.

Tanrı bize zafer kazanan yaşamı vermez: biz yendikçe bize yaşam verir. Gerilim güçtür. Gerilim yoksa, güç yoktur. Tanrı’dan sana yaşam ve hürriyet ve sevinç vermesini mi istiyorsun? Bunu yapamaz, gerilimi kabul etmedikçe. Gerilimle yüzleşir yüzleşmez, gücü alacaksın. Kendi ürkekliğini yen ve adımı at, Tanrı da sana yaşam ağacından yeme olanağı verecek ve besin alacaksın. Kendini fiziksel bakımdan tüketirsen, tükenirsin; ama kendini ruhsal bakımdan harcarsan, daha çok güç alırsın. Tanrı asla yarın için, ya da gelecek saat için güç vermez, yalnızca o dakikanın gerilimi için verir. Ayartı zorluklarla sağduyu açısından yüzleşmektir. Kutsal kişi zorluklar altında ezildiğinde çok neşelidir çünkü söz konusu şey Tanrı’dan başkası için gülünç derecede olanaksızdır.