O’NUN YOLLARI HAKKINDA BİR ŞEY DAHA
“İsa öğrencilerine buyruk vermeyi bitirince, onların kentlerinde öğretmek ve vaaz etmek için oradan ayrıldı.”
Matta 11:1.
Ayrılmamızı buyurduğu yere O gelir.
Tanrı "Git," dediğinde evdekiler için öylesine kaygılandığından yerinde kaldıysan, onları İsa Mesih’in Kendisinin öğretisinden ve vaazından yoksun bıraktın. İtaat edip bütün sonuçları Tanrı’ya bıraktığında, Rab öğretmek için senin kentine gitti; sen itaat etmediğin sürece, O’na engel oluyordun. Nerede tartışmaya ve görev dediğin şeyi Rabbinin buyruklarıyla yarıştırmaya başladığına dikkat et. "Bana gitmemi söylediğini biliyorum, ama o sırada görevim buradaydı;" bu İsa’nın söylediğini kastettiğine inanmadığın anlamına gelir.
Bize öğretmememizi söylediği yerde O öğretir.
"Efendi, . . . üç çardak kuralım."
Başkalarının yaşamlarında ruhsal amatör ilahî takdir görevlileri rolünü mü oynuyoruz? Başkalarına öğretirken öylesine gürültülü müyüz ki Tanrı onlara hiçbir biçimde yaklaşamıyor? Ağzımızı kapalı ruhumuzu uyanık tutmalıyız. Tanrı Oğlu konusunda bize öğretmek ister, dua zamanlarımızı Görünüm Değişmesi dağlarına dönüştürmek ister, biz ise O’na izin vermeyiz. Tanrı’nın nasıl çalışacağından emin olduğumuzda, O artık o biçimde asla çalışmayacaktır.
Bizi beklemeye gönderdiği yerde O çalışır.
"Bekleyin . . . ta ki . . ." Tanrı’yı bekle ve O çalışacaktır, ama önünde bir santim bile göremediğin için ruhsal somurtkanlık içinde bekleme! Kendi ruhsal histerilerimizden Tanrı’yı bekleyecek kadar kopmuş muyuz? Beklemek ellerini kavuşturup oturmak değil, bize söyleneni yapmayı öğrenmektir.
Bunlar O’nun yollarının nadiren fark ettiğimiz evreleridir.