İTAATTEN SONRA — NE?

İsa Mesih bizi zorladığında, O’na itaat edersek, bizi büyük başarıya götüreceğini sanmaya yatkınız. Başarı düşlerimizi Tanrı’nın bizim için amacı olarak asla görmemeliyiz; O’nun amacı bunun tam karşıtı olabilir. Tanrı’nın bizi belirli bir sona, arzulanan bir hedefe götürdüğünü düşünürüz; götürmüyor. Belirli bir sona varmak yalnızca ikincil bir olaydır. Bizim süreç dediğimize, Tanrı son der.

Tanrı’nın amacına ilişkin düşüm nedir? O’nun amacı şimdi O’na ve O’nun kudretine bağlı olmamdır. Kargaşanın ortasında sakin ve kafa karışıklığına kapılmadan durabilirsem, Tanrı’nın amacının sonu budur. Tanrı belirli bir bitişe doğru çalışmıyor; O’nun sonu süreçtir — O’nu dalgaların üzerinde yürürken görmem, görünürde kıyı olmaması, başarı olmaması, hedef olmaması, yalnızca O’nu denizin üzerinde yürürken gördüğüm için her şeyin yolunda olduğuna dair mutlak kesinliktir. Tanrı’yı yücelten, son değil, süreçtir.

Tanrı’nın eğitimi biraz sonrası için değil, şimdi içindir. O’nun amacı gelecekteki bir şey için değil, bu dakika içindir. İtaatten sonra olacaklarla hiçbir işimiz yoktur; sonrasını düşündüğümüzde yanlışa düşeriz. İnsanların eğitim ve hazırlık dediğine, Tanrı son der.

Tanrı’nın hedefi tam şimdi yaşamımın kaosu üzerinde yürüyebildiğini görmemi sağlamaktır. Gözümüzde daha ileride bir hedef varsa, içinde bulunduğumuz ana yeterince dikkat etmeyiz: itaatin hedef olduğunu fark edersek, gelen her an değerlidir.