RUHSAL KUTSAL KİŞİ

Kutsal kişinin inisiyatifi kendini gerçekleştirmeye değil, İsa Mesih’i tanımaya yöneliktir. Ruhsal kutsal kişi koşulların rastlantısal olduğuna hiçbir zaman inanmaz, yaşamını da dünyevi ve kutsal diye ayırmaz; fırlatılıp bırakıldığı her durumu İsa Mesih’i tanımanın aracı olarak görür. Onda gözü kara bir kendini bütünüyle bırakış vardır. Kutsal Ruh yaşamın her alanında İsa Mesih’i yaşantıda gerçekleştirmemizi sağlamaya kararlıdır, bunu yapana dek bizi tekrar tekrar aynı noktaya getirecektir. Kendini gerçekleştirme işi tahta çıkarır; kutsal kişi ise işinde İsa Mesih’i tahta çıkarır. İster yemek ister içmek ister öğrencilerin ayaklarını yıkamak olsun, her neyse, onda İsa Mesih’i yaşantıda gerçekleştirme inisiyatifini almalıyız. Fiilî yaşamımızın her evresinin İsa’nın yaşamında bir karşılığı vardır. Rabbimiz en mütevazı işte bile Baba’yla ilişkisini gerçekleştirdi. "İsa . . . Tanrı’dan geldiğini, Tanrı’ya döneceğini biliyordu . . . bir havlu aldı . . . ve öğrencilerin ayaklarını yıkamaya başladı."

Ruhsal kutsal kişinin amacı "O’nu tanıyabilmemdir." Bugün bulunduğum yerde O’nu tanıyor muyum? Tanımıyorsam, O’na karşı yetersiz kalıyorum. Burada kendimi gerçekleştirmek için değil, İsa’yı tanımak için bulunuyorum. Hristiyanlık hizmetinde inisiyatif çoğu zaman bir şeyin yapılması gerektiğini ve onu benim yapmam gerektiğini fark etmekten doğar. Ruhsal kutsal kişinin tutumu hiçbir zaman bu değildir, onun amacı içinde bulunduğu her koşulda İsa Mesih’i yaşantıda gerçekleştirmektir.