TANRI’NIN BÜYÜK YASAKLARINDAN BİRİ
“Kaygılanma, bu yalnızca kötülük yapmaya götürür.”
Mezmurlar 37:8 (R.V.)
İçten içe kaygılanmak zihinsel ya da ruhsal bakımdan dirsekleri aşınmış duruma gelmek[1] demektir. "Kaygılanma," demekle kaygılanmayacak bir içsel yönelime sahip olmak birbirinden çok farklı şeylerdir. "Rab’de dinlenmekten" ve "O’nu sabırla beklemekten" söz etmek yuva altüst oluncaya dek çok kolay görünür — bunca insanın yaptığı gibi, kargaşa içinde yaşarken, acı çekerken, peki o zaman Rab’de dinlenmek mümkün mü? Bu "yasak" orada işlemiyorsa, hiçbir yerde işlemez. Bu "yasak" huzurlu günlerde olduğu kadar kafa karışıklığı günlerinde de işlemelidir, yoksa asla işlemez. Senin belirli durumunda işlemiyorsa, başka hiç kimsenin durumunda işlemez. Rab’de dinlenmek dış koşullara hiç bağlı değildir, Tanrı’nın Kendisiyle ilişkine bağlıdır.
Telaşa kapılmak her zaman günahla sonuçlanır. Biraz endişe ve kaygının gerçekte ne denli bilge olduğumuzu gösterdiğini sanırız; oysa gerçekte ne denli kötü olduğumuzu çok daha fazla gösterir. Kaygılanmak kendi istediğimizi yaptırma kararlılığından kaynaklanır. Rabbimiz hiç kaygılanmadı ve hiç endişeli olmadı, çünkü kendi düşüncelerini gerçekleştirmeye "niyetli" değildi; Tanrı’nın düşüncelerini gerçekleştirmeye "niyetliydi". Tanrı’nın çocuğuysan kaygılanmak kötüdür.
Koşullarının Tanrı’nın baş edemeyeceği kadar ağır olduğu düşüncesiyle o aptal canını destekleyip duruyor musun? Bütün "ya şöyle olursa"ları bir yana bırak ve Her Şeye Gücü Yeten’in gölgesinde yaşa. O konu hakkında kaygılanmayacağını Tanrı’ya bilinçli olarak söyle. Bütün kaygı ve endişemize Tanrı’yı hesaba katmadan hesap yapmak neden olur.