ÖĞRENCİLİĞİN KOŞULLARI

Yaşamın en yakın ilişkileri İsa Mesih’in talepleriyle çatışırsa O, Kendisine derhal itaat edilmesi gerektiğini söyler. Öğrencilik bir Kişi’ye, Rabbimiz İsa Mesih’e, kişisel ve tutkulu adanmışlık demektir. Bir Kişi’ye adanmışlıkla ilkelere ya da bir davaya adanmışlık arasında fark vardır. Rabbimiz hiçbir zaman bir dava ilan etmedi; Kendisine kişisel adanmışlığı ilan etti. Öğrenci olmak Rab İsa’nın kendini adamış sevgi kölesi olmaktır. Kendimize Hristiyan diyen birçoğumuz İsa Mesih’e adanmış değiliz. Kutsal Ruh ona aktarmadıkça yeryüzündeki hiç kimsede Rab İsa’ya karşı bu tutkulu sevgi bulunmaz. O’na hayran olabilir, O’na saygı ve hürmet duyabiliriz, ama O’nu sevemeyiz. Rab İsa’yı seven tek Kişi Kutsal Ruh’tur, Tanrı sevgisinin ta kendisini yüreklerimize bol bol döken de O’dur. Kutsal Ruh İsa’yı yüceltmek için bir fırsat gördüğünde, yüreğini, sinirlerini, bütün kişiliğini ele alacak, seni İsa Mesih’e adanmışlıkla alev alev yakıp ışıldatacaktır.

Hristiyan yaşamı ‘ahlaki ve kendiliğinden doğan özgünlük’ damgasını taşır, bu nedenle öğrenci de İsa Mesih’e yöneltilen aynı suçlamaya, yani tutarsızlık suçlamasına, açıktır. Fakat İsa Mesih Tanrı’ya karşı her zaman tutarlıydı, Hristiyan da katı ve değişmez iman bildirgelerine değil, içindeki Tanrı Oğlu’nun yaşamına karşı tutarlı olmalıdır. İnsanlar kendilerini iman bildirgelerinin kalıplarına döker, İsa Mesih’e adanmadan önce Tanrı’nın onları önyargılarından sarsarak çıkarması gerekir.