HER ZAMAN ŞİMDİ
“Biz . . . Tanrı’nın lütfunu boş yere almamanız için size yalvarıyoruz.”
2. Korintliler 6:1
Dün sahip olduğun lütuf bugün işe yaramaz. Lütuf Tanrı’nın taşan iyiliğidir; yararlanmak üzere her zaman orada olduğuna güvenebilirsin. "Büyük sabırda, sıkıntılarda, ihtiyaçlarda, darlıklarda" — sabrın sınanması işte orada gelir. Tanrı’nın lütfunu orada boşa mı çıkarıyorsun? Şöyle mi diyorsun — Ah, peki, bu seferi saymayacağım? Mesele dua edip Tanrı’dan sana yardım etmesini istemek değildir; Tanrı’nın lütfunu şimdi almaktır. Duayı işe hazırlık yaparız, Kutsal Kitap’ta asla öyle değildir. Dua Tanrı’nın lütfundan yararlanma uygulamasıdır. Şöyle deme — Uzaklaşıp dua edebilinceye kadar buna dayanacağım. Dua et şimdi; ihtiyaç anında Tanrı’nın lütfundan yararlan. Dua en pratik şeydir, adanmışlığın refleks eylemi değildir. Dua Tanrı’nın lütfundan yararlanmayı öğrendiğimiz son şeydir.
"Darbelerde, hapislerde, ayaklanmalarda, emeklerde" — bütün bunlarda Tanrı’nın lütfundan yararlandığını öyle göster ki kendin ve başkaları için bir harika olasın. Şimdi yararlan, biraz sonra değil. Ruhsal söz dağarcığındaki tek sözcük Şimdi’dir. Koşullar seni istedikleri yere getirsin, içinde bulunabileceğin düşünülebilir her durumda Tanrı’nın lütfundan yararlanmayı sürdür. Tanrı’nın lütfundan yararlandığının en büyük kanıtlarından biri O’nun lütfundan başka hiçbir şeyin en küçük izini göstermeden aşağılanabilmendir.
"Hiçbir şeye sahip değiliz . . ." Hiçbir şeyi ayırma. Sahip olduğunun en iyisini dök, her zaman yoksul ol. Tanrı’nın verdiği hazine konusunda asla diplomatik ve temkinli olma. Bu muzaffer yoksulluktur.