İÇSEL HİZMET GÖREVİ

Hangi hakla "kral soyundan kâhinler" oluruz? Kefaret’in hakkıyla. Kendimize kararlılıkla müdahale etmeyi bırakmaya ve duanın kâhinsel işine açılmaya hazırlanmış mıyız? Olmamız gereken şey olup olmadığımızı görmek için durmadan içimizi eşelemek benmerkezci, hastalıklı bir Hristiyanlık türünü üretir, Tanrı çocuğunun sağlam, sade yaşamını değil. Tanrı’yla doğru ilişkiye girinceye dek, dişimizin derisiyle tutunma durumu sürer, biz de şöyle deriz — Ne harika bir zafer elde ettim. Bunda Kurtarış mucizesini gösteren hiçbir şey yoktur. Kurtarış’ın tamamlandığına gözü kara bir inançla açıl, sonra artık kendinle uğraşma, fakat İsa Mesih’in söylediğini yapmaya başla — gece yarısı sana gelen dost için dua et, kutsal kişiler için dua et, bütün insanlar için dua et. Duanı şu kavrayışa dayanarak sürdür ki yalnızca Mesih İsa’da kusursuzsun, şu savunmaya dayanarak değil — "Ya Rab, elimden geleni yaptım, lütfen beni duy."

Tanrı’nın bizi kendimizi düşünme konusundaki hastalıklı alışkanlıktan kurtarması ne kadar sürecek? Tanrı’nın kendimiz hakkında söyleyebileceği hiçbir şeye artık şaşırmayıncaya dek, kendimizden ölümüne bıkmalıyız. İçimizdeki bayağılığın derinliklerine ulaşamayız. Doğru olduğumuz tek bir yer vardır, o da Mesih İsa’dadır. Orada olduğumuzda, bu içsel hizmet görevinde bütün varımızı yoğumuzu dökmeliyiz.