TUTKULU ADANMIŞLIK HİZMETİ

İsa şöyle demedi — İnsanları kendi düşünce tarzına döndür, tersine Koyunlarıma bak, Benim hakkımdaki bilgide beslenmelerini sağla. Hristiyan işi yolunda yaptıklarımızı hizmet sayarız; İsa Mesih ise O’nun için yaptıklarımızı değil, O’na ne olduğumuzu hizmet diye adlandırır. Öğrencilik bir inanca ya da iman bildirgesine bağlılığa değil, İsa Mesih’e adanmışlığa dayanır. "Bir kimse Bana gelir ve . . . nefret etmezse, öğrencim olamaz." Tartışma da zorlama da yoktur, yalnızca şu vardır — Öğrencim olmak istiyorsan, Bana adanmış olmalısın. Tanrı’nın Ruhu’nun dokunduğu insan ansızın şöyle der — "Şimdi İsa’nın Kim olduğunu görüyorum," adanmışlığın kaynağı da budur.

Bugün kişisel inancın yerine iman bildirgesine dayalı inancı koyduk, bu yüzden pek çok kişi davalara adanmışken çok az kişi İsa Mesih’e adanmıştır. İnsanlar İsa’ya adanmak değil, yalnızca O’nun başlattığı davaya adanmak istiyor. İsa Mesih O’nu Yoldaş’tan başka bir biçimde istemeyen bugünün eğitimli zihni için derin bir sürçme kaynağıdır. Rabbimizin ilk itaati insanların ihtiyaçlarına değil, Babası’nın isteğineydi; insanların kurtulması O’nun Baba’ya itaatinin doğal sonucuydu. Yalnızca insanlık davasına adanmışsam, çok geçmeden tükenir ve sevgimin sendeleyeceği yere gelirim; fakat İsa Mesih’i kişisel ve tutkuyla seversem, insanlar bana paspas gibi davransa da insanlığa hizmet edebilirim. Bir öğrencinin yaşamının sırrı İsa Mesih’e adanmışlıktır, yaşamın ayırt edici niteliği de göze batmamasıdır. Bir buğday tanesi gibidir, toprağa düşüp ölür, fakat kısa süre sonra filizlenip bütün manzarayı değiştirir (Yuhanna 12:24).