ORAYA VARMAK

"O gün O’nun yanında kaldılar." Bazılarımızın şimdiye dek yaptığı hemen hemen yalnızca budur, sonra fiilî olgulara uyanırız, kişisel çıkar baş gösterir ve kalış sona erer. Yaşamda İsa’da kalamayacağımız hiçbir durum yoktur.

"Sen Simun’sun, Kefas diye çağrılacaksın." Tanrı yeni adı yaşamımızda yalnızca gururu ve kendine yeterliliği ve kişisel çıkarı sildiği yerlere yazar. Bazılarımızda yeni ad yalnızca benek benek vardır, ruhsal kızamık gibi. Bazı bölümlerde iyi görünürüz. En iyi ruhsal ruh hâlimize büründüğümüzde, bizi çok seçkin kutsal kişiler sanırsınız; ama o ruh hâlinde olmadığımız zaman bize bakmayın. Öğrenci yeni adın her yanına yazılmış olduğu kişidir; kişisel çıkar ve gurur ve kendine yeterlilik bütünüyle silinmiştir.

Gurur benliği tanrılaştırmaktır, bugün bazılarımızda bu Ferisi türünden değil, vergi görevlisi türündendir. "Ah, ben kutsal kişi değilim," demek insan gururunca kabul edilebilir, fakat Tanrı’ya karşı bilinçsiz bir küfürdür. Sözcüğü sözcüğüne bunun anlamı Tanrı’ya seni bir kutsal kişi yapması için meydan okumandır, "Ben fazlasıyla zayıf ve umutsuzum, Kefaret’in erişiminin dışındayım." İnsanların önündeki alçakgönüllülük Tanrı’nın önünde bilinçsiz bir küfür olabilir. Neden kutsal kişi değilsin? Ya kutsal kişi olmak istemiyorsun, ya da Tanrı’nın seni kutsal kişi yapabileceğine inanmıyorsun. Tanrı seni kurtarıp doğruca göğe alsaydı, diyorsun, her şey yolunda olurdu. O da tam bunu yapacak! "Ona geleceğiz, onunla birlikte kalacağız." Hiçbir koşul koyma, İsa her şey olsun, O da seni yalnızca bir günlüğüne değil, sonsuza dek Kendisi’yle eve götürecektir.