O’NUN ISTIRABI VE BİZİM PAYDAŞLIĞIMIZ
“Sonra İsa öğrencileriyle birlikte Getsemani denen bir yere geldi, öğrencilerine, siz burada kalın ve benimle birlikte uyanık durun, dedi.”
Matta 26:36, 38
Getsemani’deki ıstırabın derinliğini hiçbir zaman kavrayamayız, ama en azından onu yanlış anlamamıza gerek yoktur. Bu, günahla yüz yüze gelen Tanrı ve İnsan’ın tek kişideki ıstırabıdır. Kişisel deneyimimizde Getsemani hakkında hiçbir şey bilmiyoruz. Getsemani ile Golgota eşsiz bir şeyi temsil eder; onlar bizim için Yaşam’a açılan kapıdır.
İsa’nın Getsemani’de korktuğu çarmıhtaki ölüm değildi; ölmek amacıyla geldiğini son derece kesin biçimde belirtmişti. Getsemani’de İnsanoğlu olarak sonuna dek dayanamayabileceğinden korktu. Tanrı’nın Oğlu olarak dayanacaktı — Şeytan O’na orada dokunamazdı; ama Şeytan’ın saldırısı O’nun yalnızca yalıtılmış bir Kişi olarak dayanması yönündeydi; bu da Kurtarıcı olamayacağı anlamına gelirdi. Istırabın kaydını ayartılmanın ışığında oku: "O zaman İblis bir süre için O’ndan ayrıldı." Getsemani’de Şeytan geri geldi ve yine bozguna uğratıldı. Şeytan’ın Rabbimize yönelik son saldırısı İnsanoğlu olarak Getsemani’dedir.
Getsemani’deki ıstırap Tanrı Oğlu’nun dünyanın Kurtarıcısı olma yazgısını yerine getirirken çektiği ıstıraptır. Bizim Tanrı’nın oğulları olabilmemizi mümkün kılmanın O’na nelere mal olduğunu göstermek için perde aralanır. O’nun ıstırabı kurtuluşumuzun yalınlığının temelidir. Mesih’in Çarmıhı İnsanoğlu için bir zaferdir. Bu yalnız Rabbimizin zafer kazandığının değil, insan soyunu kurtarmak için zafer kazandığının da işaretiydi. Artık her insan İnsanoğlu’nun yaşadıkları sayesinde Tanrı’nın huzuruna çıkabilir.