KENDİMİZDE DİKKATLİLİK İLE İKİYÜZLÜLÜK ARASINDAKİ KARŞITLIK
“Bir kimse kardeşinin ölüme götürmeyen bir günah işlediğini görürse, dilekte bulunsun ve O da ona, ölüme götürmeyen günahı işleyenler için Yaşam verecektir.”
1. Yuhanna 5:16
Tanrı’nın Ruhu’nun içimizde çalışma biçimine dikkat etmezsek, ruhsal ikiyüzlüler oluruz. Başkalarının nerede başarısız olduğunu görür, ayırt etme yetimizi onlar için aracılık duasına dönüştürmek yerine eleştirinin alayına dönüştürürüz. Vahiy bize zihnimizin keskinliğiyle değil, Tanrı’nın Ruhu’nun doğrudan nüfuzuyla verilir, vahyin kaynağına dikkat etmezsek, eleştiri merkezlerine dönüşür ve Tanrı’nın şöyle dediğini unuturuz — ". . . dilekte bulunsun, O da ölüme götürmeyen günahı işleyenlere yaşam verecektir." Önce kendin Tanrı’ya tapınmadan bütün zamanını başkalarını düzeltmeye çalışarak geçirip ikiyüzlü rolü oynamaktan sakın.
Tanrı’nın kutsal kişiler olarak bize yüklediği en ince yüklerden biri başka canlara ilişkin bu ayırt etme yüküdür. O, bu canların yükünü Kendisinin önüne getirip onlar hakkında Mesih’in düşünüşünü benimseyelim diye bazı şeyleri açıklar ve O’nun çizgisinde aracılık ettiğimizde, Tanrı bize "ölüme götürmeyen günahı işleyenler için yaşam" vereceğini söyler. Tanrı’yı kendi zihinlerimizle temasa getirmemiz söz konusu değildir, uğruna aracılık duasında bulunduğumuz kişi hakkında Tanrı Kendi düşünüşünü bize aktarabilinceye kadar kendimizi uyandırmamız söz konusudur.
İsa Mesih canının çektiği zahmetten doğanı bizde görüyor mu? Kendisiyle öylesine özdeşleşip dua ettiğimiz insanlar hakkında O’nun görüşünü edinmek üzere kendimizi uyandırmadıkça göremez. Aracılık edenler olarak İsa Mesih’in bizden fazlasıyla hoşnut kalacağı kadar bütün yüreğimizle aracılık etmeyi öğrenelim.