RABBİMİZİN SÜRPRİZ ZİYARETLERİ

Hristiyan işçinin büyük gereksinimi her bir dönemeçte İsa Mesih’le karşılaşmaya hazır olmaktır. Deneyimimiz ne olursa olsun, bu kolay değildir. Savaş günaha ya da güçlüklere veya koşullara karşı değil, her dönemeçte İsa Mesih’le karşılaşmaya hazır olmayacak kadar işe gömülmeye karşıdır. Tek büyük gereksinim budur, inancımızla, iman bildirgemizle, yararlı olup olmadığımız sorusuyla karşı karşıya gelmek değil, O’nunla karşılaşmaktır.

İsa nadiren O’nu beklediğimiz yere gelir; hiç beklemediğimiz yerde, her zaman en mantık dışı bağlamlarda belirir. Bir işçinin Tanrı’ya sadık kalabilmesinin tek yolu Rabbin sürpriz ziyaretlerine hazır olmaktır. Önemli olan hizmet değil, yoğun ruhsal gerçeklik, her dönemeçte İsa Mesih’i beklemektir. Bu yaşamımıza O’nun istediği çocuksu hayret tutumunu verecektir. İsa Mesih’e hazır olacaksak, dinsel olmayı bırakmalı (yani, dini daha yüksek bir kültür türü olarak kullanmayı bırakmalı) ve ruhsal olarak gerçek olmalıyız.

"Gözünü her şeyden çevirip İsa’ya bakıyorsan," yaşadığın dinsel çağın çağrısından kaçınıyor, yüreğini O’nun istediği şeye, O’nun çizgisinde düşünmeye yöneltiyorsan — sana pratiklikten uzak ve hayalci denecektir; fakat O günün yükü ve sıcağı içinde göründüğünde, hazır olan tek kişi sen olacaksın. Hiç kimseye güvenme, bu yeryüzünde yürümüş en iyi kutsal kişiye bile, İsa Mesih’i görmene engel oluyorsa, onu dikkate alma.