BÜTÜNÜYLE BIRAKIŞ

Rabbimiz aslında, bütünüyle bırakışın öğrencilerin ondan elde edecekleri şey için değil, Kendisi için olduğunu söyler. İçinde ticaret ruhu bulunan bir bütünüyle bırakıştan sakın — "Kendimi Tanrı’ya vereceğim çünkü günahtan kurtarılmak istiyorum, çünkü kutsal kılınmak istiyorum." Bunların hepsi Tanrı’yla doğru ilişki içinde olmanın sonucudur, fakat bu ruh Hristiyanlığın özsel doğasından değildir. Bütünüyle bırakış hiçbir şey için değildir. Öylesine ticarileştik ki Tanrı’ya O’nun Kendisi için değil, yalnız O’ndan bir şey almak için gideriz. Bu şöyle demeye benzer, "Hayır, Rab, Seni istemiyorum, kendimi istiyorum; ama kendimi temiz ve Kutsal Ruh’la dolu istiyorum; Senin sergi salonuna konmak ve — ‘Tanrı’nın benim için yaptığı budur’ diyebilmek istiyorum." Daha fazlasını geri almak istediğimiz için Tanrı’ya bir şeyden vazgeçiyorsak, bütünüyle bırakışımızda Kutsal Ruh’tan hiçbir şey yoktur; bu sefil ticari özçıkardır. Göğü kazanmamız, günahtan kurtarılmamız, Tanrı’ya yararlı kılınmamız — bunlar gerçek bütünüyle bırakışta hiçbir zaman hesaba katılmaz, gerçek bütünüyle bırakış İsa Mesih’in Kendisini kişisel ve egemen bir seçimle yeğlemektir.

Doğal ilişkilerin engellerine çarptığımızda, İsa Mesih nerededir? Çoğumuz O’nu terk ederiz — "Evet, Rab, Senin çağrını işittim; ama annem yolumda, karım, kişisel çıkarım, daha ileri gidemem." "O hâlde," der İsa, "Benim öğrencim olamazsın."

Bütünüyle bırakışın sınavı her zaman doğal adanmışlığın boynunu aşıp geçer. Onun üzerinden geç, Tanrı’nın Kendi bütünüyle bırakışı kendini bırakırken incitmek zorunda kaldığın herkesi kucaklayacaktır. Kendini Tanrı’ya bütünüyle bırakmadan durmaktan sakın. Çoğumuz bütünüyle bırakışı yalnız görümde biliriz.