BİR MESAJIN OLSUN VE KENDİN DE MESAJ OL
“Sözü duyur.”
2. Timoteos 4:2
Biz "yalnızca kanallar," olmak için değil Tanrı’nın oğulları ve kızları olmak için kurtarıldık. Ruhsal medyumlara değil, ruhsal habercilere dönüştürülürüz; mesaj kendimizin bir parçası olmalıdır. Tanrı’nın Oğlu Kendi mesajıydı, O’nun sözleri ruh ve yaşamdı; O’nun öğrencileri olarak yaşamlarımız mesajımızın sakramenti olmalıdır. Doğal yürek durmadan hizmet edebilir, fakat yaşamın mesajının sakramenti olabilmesi için günah bilinciyle kırılmış, Kutsal Ruh’la vaftiz edilmiş, Tanrı’nın amacı içinde buruşup biçimlenmiş bir yürek gerekir.
Tanıklık vermekle vaaz etmek arasında fark vardır. Vaiz Tanrı’nın çağrısını kavramış ve Tanrı’nın gerçeğini ilan etmek için her gücünü kullanmaya kararlı kişidir. Tanrı bizi yaşamlarımıza ilişkin kendi düşüncelerimizin dışına çıkarır ve "biçim ve kullanım için dövülürüz[1]," tıpkı Pentikost’tan sonra öğrencilerin dövüldüğü gibi. Pentikost öğrencilere herhangi bir şey öğretmedi; onları vaaz ettikleri şeyin beden bulmuş hâli yaptı — "Benim tanıklarım olacaksınız."
Sen konuşurken Tanrı’ya tam serbestlik tanı. Tanrı’nın mesajı başka canları özgürleştirebilmeden önce, özgürleşme sende gerçek olmalıdır. Malzemeni topla, konuşurken onu tutuştur.