VAZGEÇİLMİŞ YAŞAM

Hiç kimse yalnız günahtan değil, olaylara bakış biçiminin tamamından da vazgeçmeye istekli olmadıkça İsa Mesih’le birleşemez. Tanrı’nın Ruhu aracılığıyla yukarıdan doğmak kavramadan önce elimizi açmamız gerektiği anlamına gelir, ilk aşamalarda bırakılan şey bütün yapmacıklıktır. Rabbimizin O’na sunmamızı istediği şey iyilik değil, dürüstlük değil, çaba değil, gerçek ve somut günahtır; bizden alabileceği tek şey budur. Günahımız karşılığında bize ne verir? Gerçek ve somut doğruluk. Fakat herhangi bir şey olduğumuza dair tüm yapmacıklıktan, Tanrı’nın bizi dikkate almaya değer görmesi gerektiği iddiasından vazgeçmeliyiz.

Sonra Tanrı’nın Ruhu daha nelerden vazgeçilmesi gerektiğini gösterecek. Her alanda kendim üzerindeki hakkıma ilişkin iddiamdan vazgeçmem gerekecek. Sahip olduğum her şeyi, sevgilerim üzerindeki tutuşumu, her şey üzerindeki tutuşumu bırakmaya, İsa Mesih’in ölümüyle özdeşleşmeye istekli miyim?

Gerçekten vazgeçmeden önce her zaman keskin ve acı verici bir hayal kırıklığından geçmek gerekir. Bir insan kendisini gerçekten Rabbin gördüğü gibi gördüğünde, onu sarsan bedenin iğrenç günahları değil, kendi yüreğinin İsa Mesih’e karşı duyduğu gururun korkunç doğasıdır. Rabbin ışığında kendisini gördüğünde, utançla dehşet ve çaresiz bırakan suçluluk bilinci ona bütün ağırlığıyla çöker.

Vazgeçme sorusuyla karşı karşıyaysan, krizin içinden geç, her şeyden vazgeç, Tanrı da seni senden istediği her şeye uygun hâle getirecek.