RABBİN AÇTIĞI YARAYI HİSSETTİN Mİ?

Rabbin açtığı yaranın örtüsü sıyrılmış canlı etine, yaşamındaki gerçek hassasiyetin bulunduğu yere kadar işlediğini hissettin mi? İblis orayı asla incitmez, ne günah ne insani sevgi orayı incitir, o yere Tanrı’nın sözünden başka hiçbir şey nüfuz etmez. "İsa ona üçüncü kez . . . dediği için Petrus kederlendi." Kişisel yaşamının gerçek ve sahici merkezinde İsa’ya adanmış olduğu gerçeğine uyanıyordu, sabırlı sorgulamanın ne anlama geldiğini görmeye başladı. Petrus’un zihninde aldanışın en ufak bir teli bile kalmamıştı, bir daha asla aldatılamazdı. Coşkulu sözlere yer yoktu, heyecana ya da duygusallığa yer yoktu. Rabbi ne kadar çok sevdiğini fark etmek onun için bir vahiydi, hayretle şöyle dedi — "Rab, Sen her şeyi bilirsin." Petrus İsa’yı ne kadar çok sevdiğini görmeye başladı; ama şöyle demedi — "Bunu doğrulamak için şuna ya da buna bak." Petrus Rabbi ne kadar çok sevdiğini, yukarıda gökte ya da aşağıda yeryüzünde İsa Mesih’ten başka kimsesi olmadığını kendi içinde keşfetmeye başlıyordu; fakat Rabbin yoklayan, can yakan soruları gelinceye kadar bunu bilmiyordu. Rabbin soruları bana her zaman kendi benliğimi açığa çıkarır.

İsa Mesih’in Petrus’a yönelik sabırlı doğrudanlığı ve ustalığı! Rabbimiz doğru zaman gelmeden asla soru sormaz. Nadiren, ama muhtemelen bir kez, bizi köşeye sıkıştırıp sapmaz sorularıyla yaralar, o zaman O’nu herhangi bir iddianın gösterebileceğinden çok daha derinden sevdiğimizi fark ederiz.