KULAK VERMENİN DİSİPLİNİ
“Size karanlıkta ne söylersem, ışıkta söyleyin: kulağınızda işittiğinizi, damlardan duyurun.”
Matta 10:27
Tanrı zaman zaman Kendisine kulak vermeyi öğretmek için bizi karanlık disiplininden geçirir. Ötücü kuşlara karanlıkta şarkı söylemek öğretilir, biz de O’nu duymayı öğreninceye kadar Tanrı’nın elinin gölgesine konuruz. "Size karanlıkta söylediğim" — Tanrı’nın seni nerede karanlığa koyduğuna dikkat et, oradayken ağzını kapalı tut. Şu anda ya koşullarında, ya da Tanrı’yla yaşamında karanlıkta mısın? Öyleyse sessiz kal. Karanlıkta ağzını açarsan, yanlış ruh hâliyle konuşursun: karanlık dinleme zamanıdır. Bu konuda başkalarıyla konuşma; karanlığın nedenini öğrenmek için kitaplar okuma, bunun yerine dinle ve kulak ver. Başkalarıyla konuşursan, Tanrı’nın ne söylediğini duyamazsın. Karanlıktayken, dinle, aydınlığa çıktığında Tanrı sana bir başkası için çok değerli bir ileti verecektir.
Her karanlık döneminden sonra sevinçle aşağılanmanın bir karışımı gelir (yalnızca sevinç varsa, Tanrı’yı gerçekten duyup duymadığımızdan kuşku duyarım), Tanrı’nın konuşmasını duymaktan doğan sevinç, fakat esas olarak aşağılanma — Bunu duymam ne kadar uzun sürdü! Bunu anlamakta ne kadar yavaş kaldım! Yine de Tanrı bütün bu günler ve haftalar boyunca onu söylüyordu. Şimdi O sana yüreğinin bundan böyle Tanrı’yı daima dinlemesini sağlayan yumuşaklığı getiren aşağılanma armağanını verir.