NEYE BAKIYORUM?

Tanrı’nın bereketleriyle bize gelip bizi kurtarmasını mı bekliyoruz? O diyor — Bana bakın, ve kurtulun. Ruhsal açıdan büyük güçlük Tanrı’ya odaklanmaktır, bunu güçleştiren de O’nun bereketleridir. Sıkıntılar bizi neredeyse her zaman Tanrı’ya baktırır; O’nun bereketleri ise başka yere baktırmaya yatkındır. Dağdaki Vaaz’ın öğretisi, özünde şudur — Zihnin ve yüreğin ve bedenin tutumu İsa Mesih’e odaklanıncaya dek bütün ilgi alanlarını daralt. "Bana bakın."

Birçoğumuz bir Hristiyanın nasıl olması gerektiğine dair zihinsel bir tasavvura sahibiz, kutsal kişilerin yaşamları da Tanrı’ya odaklanmamıza engel olur. Bu yoldan kurtuluş yoktur, yeterince basit değildir. "Bana bakın" ve — "kurtulacaksınız," değil "siz kurtulmuş durumdasınız." Aradığımız şeyi, O’na odaklanırsak bulacağız. Kafamız meşgul olur ve Tanrı’ya karşı somurturuz, O ise sürekli şöyle der — "Yukarı bakın ve kurtulun." Güçlükler ve sınanmalar — bu yaz, ya da yarın ne yapacağımız konusunda zihnimizde dönüp durmamız, Tanrı’ya baktığımızda tümüyle yok olur.

Kendini uyandır ve Tanrı’ya bak. Umudunu O’nun üzerine kur. Üzerine gelen yüz bir şey olsa da hiç fark etmez, kararlılıkla hepsini dışarıda bırak ve O’na bak. "Bana bakın," ve kurtuluş vardır, baktığın anda.