BEYAZLAR İÇİNDE YÜRÜYOR MUSUN?
“O’nunla birlikte gömüldük . . . öyle ki . . . biz de yaşam yeniliğinde yürüyelim.”
Romalılar 6:4
Hiç kimse bir "beyaz cenaze"den — eski yaşamın gömülmesinden geçmeden tam kutsal kılınma deneyimine girmez. Bu ölüm krizi hiç yaşanmamışsa, kutsal kılınma bir görümden fazlası değildir. Bir "beyaz cenaze," — yalnızca tek bir dirilişi olan bir ölüm — İsa Mesih’in yaşamına diriliş olmalıdır. Hiçbir şey böyle bir yaşamı altüst edemez, o tek bir amaçla Tanrı’yla birdir, O’na tanıklık etmek için.
Son günlerine gerçekten geldin mi? Duygusal olarak onlara sık sık geldin, ama gerçekten geldin mi? Cenazene heyecan içinde gidemez, ya da heyecan içinde ölemezsin. Ölüm var olmayı bırakman demektir. Tanrı’yla artık eskiden olduğun gibi çabalayan, gayretli bir Hristiyan olmamayı kabul ediyor musun? Mezarlığın çevresinden dolaşıyor ve her an ölüme gitmeyi reddediyoruz. Ölüme gitmek çabalamak değil, ölmektir — "O’nun ölümüne vaftiz edilmek."
"Beyaz cenaze,"ni yaptın mı yoksa canınla kutsalmış gibi aptalca mı oynuyorsun? Yaşamında son gün olarak işaretlenmiş, anının terbiye edilmiş ve olağanüstü minnettar bir hatırlayışla geri döndüğü bir yer var mı — "Evet, o zaman, o ‘beyaz cenaze’de, Tanrı’yla anlaşmaya vardım."
"Tanrı’nın isteği budur, yani kutsal kılınmanızdır." Tanrı’nın isteğinin ne olduğunu kavradığında, olabilecek en doğal biçimde kutsal kılınmaya gireceksin. Şimdi o "beyaz cenaze"den geçmeye istekli misin? Bunun yeryüzündeki son günün olduğunu O’nunla kabul ediyor musun? Kabul anı sana bağlıdır.