TANRI TARAFINDAN ÇAĞRILMAK

Tanrı çağrıyı Yeşaya’ya yöneltmedi; Yeşaya Tanrı’nın, "Bizim için kim gidecek?" dediğini işitti ve Tanrı’nın çağrısı seçkin birkaç kişi için değil, herkes içindir. Tanrı’nın çağrısını duyup duymamam kulaklarımın durumuna bağlıdır; ne duyduğum ise içsel yönelimime bağlıdır. "Çağrılanlar çoktur ama seçilenler azdır," yani, çok azı kendini seçilmişlerden biri olarak kanıtlar. Seçilmiş kişiler İsa Mesih aracılığıyla Tanrı’yla bir ilişkiye girmiş, böylece içsel yönelimleri değişmiş ve kulakları açılmış olanlardır ve onlar sürekli soran sakin ince sesi duyarlar, "Bizim için kim gidecek?" Mesele Tanrı’nın bir kişiyi ayırıp ona şunu demesi değildir, "Şimdi, sen git." Tanrı Yeşaya’ya güçlü bir zorlama uygulamadı; Yeşaya Tanrı’nın huzurundaydı, çağrıya kulak misafiri oldu, bilinçli özgürlük içinde söylemekten başka seçeneği olmadığını kavradı, "İşte buradayım, beni gönder." Tanrı’nın zorlamalar ve yakarışlarla gelmesini bekleme fikrini zihninden çıkar. Rabbimiz öğrencilerini çağırdığında dışarıdan karşı konulamaz bir zorlama yoktu. O’nun "Ardımca gel" sözündeki sessiz tutkulu ısrar bütün yetileri tamamen uyanık kişilere söylendi. Tanrı’nın Ruhu’nun bizi Tanrı’yla yüz yüze getirmesine izin verirsek, biz de Yeşaya’nın duyduğuna benzer bir şeyi, Tanrı’nın sakin ince sesini işiteceğiz; kusursuz bir özgürlük içinde şöyle diyeceğiz, "İşte buradayım; beni gönder."