KURBANIM YAŞIYOR MU?
“Ve İbrahim bir sunak yaptı . . . ve oğlu İshak’ı bağladı.”
Yaratılış 22:9
Bu olay Tanrı’nın bizden istediği son şeyin ölüm kurbanı olduğunu düşünürken yaptığımız gafın bir resmidir. Tanrı’nın istediği İsa’nın yaptığını yapmamızı mümkün kılan ölüm yoluyla kurbandır, yani, yaşamlarımızı kurban etmemizdir. Şu değil — Seninle ölüme gitmeye istekliyim, ama — yaşamımı Tanrı’ya kurban edebilmek için Senin ölümünle özdeşleşmeye istekliyim. Görünüşe göre Tanrı’nın bizden şeylerden vazgeçmemizi istediğini düşünüyoruz! Tanrı İbrahim’i bu gaftan arındırdı, aynı disiplin yaşamlarımızda sürüyor. Tanrı hiçbir yerde sırf vazgeçmiş olmak için şeylerden vazgeçmemizi söylemez. Onlardan sahip olmaya değer tek şey uğruna vazgeçmemizi söyler — yani, Kendisiyle yaşam. Yaşamı engelleyen bağları gevşetme meselesidir, bu bağlar İsa’nın ölümüyle özdeşleşme yoluyla gevşetilir gevşetilmez, yaşamlarımızı O’na kurban edebileceğimiz bir Tanrı ilişkisine gireriz.
Yaşamını ölüm için O’na vermenin Tanrı açısından hiçbir değeri yoktur. O senin "diri bir kurban," olmanı ve İsa aracılığıyla kurtarılmış ve kutsal kılınmış bütün güçlerini O’na bırakmanı ister. Tanrı’nın kabul ettiği şey budur.