WAAR DE STRIJD VERLOREN EN GEWONNEN WORDT

De strijd wordt verloren of gewonnen in de verborgen plaatsen van de wil voor God, nooit eerst in de uitwendige wereld. De Geest van God grijpt mij en ik word genoodzaakt alleen met God te komen en de strijd voor Hem uit te vechten. Totdat dit gedaan is, verlies ik iedere keer. De strijd kan één minuut of een jaar duren, dat zal van mij afhangen, niet van God; maar hij moet alleen voor God uitgeworsteld worden, en ik moet vastberaden door de hel van een verzaking voor God gaan. Niets heeft enige macht over de mens die de strijd voor God heeft uitgevochten en hem daar heeft gewonnen.

Als ik zeg, "Ik zal wachten totdat ik in de omstandigheden kom en dan God op de proef stellen," zal ik ontdekken dat ik dat niet kan. Ik moet het ding tussen mijzelf en God tot een beslissing brengen in de verborgen plaatsen van mijn ziel waar geen vreemde zich ermee bemoeit, en dan kan ik uitgaan met de zekerheid dat de strijd gewonnen is. Verlies hem daar, en rampspoed en onheil en verstoring zijn zo zeker als Gods besluit. De reden dat de strijd niet gewonnen wordt is dat ik hem eerst in de uitwendige wereld probeer te winnen. Kom alleen met God, vecht hem voor Hem uit, en beslis de zaak daar eens en voor altijd.

Bij het omgaan met andere mensen, is de te volgen lijn hen tot een kwestie van de wil te drijven. Dat is de wijze waarop teugelloze overgave begint. Telkens opnieuw, niet vaak, maar soms, brengt God ons tot een climax. Dat is de Grote Waterscheiding in het leven; vanaf dat punt gaan wij óf naar een steeds meer talmend en nutteloos type christelijk leven, óf wij raken steeds meer in vuur voor de heerlijkheid van God — Mijn uiterste voor Zijn hoogste.