LEIDING DOOR IMPULS

Er was in Onze Heer niets van de natuur van impuls en evenmin iets van koelbloedigheid, maar alleen een kalme kracht die nooit in paniek raakte. De meesten van ons ontwikkelen ons christendom langs de lijn van ons temperament, niet langs de lijn van God. Impuls is een trek in het natuurlijke leven, maar Onze Heer negeert hem altijd, omdat hij de ontwikkeling van het leven van een discipel belemmert. Let erop hoe de Geest van God de impuls beteugelt; Zijn beteugelingen brengen een golf van zelfbewuste dwaasheid die maakt dat wij onszelf onmiddellijk willen rechtvaardigen. Impuls is goed bij een kind, maar rampzalig bij een man of vrouw; een impulsief mens is altijd een verwend mens. Impuls moet door discipline tot intuïtie worden geoefend.

Discipelschap is geheel op de bovennatuurlijke genade van God gebouwd. Op het water wandelen is gemakkelijk voor impulsieve moed, maar als discipel van Jezus Christus op het droge wandelen is iets anders. Petrus wandelde op het water om naar Jezus te gaan, maar op het land volgde hij Hem van verre. Wij hebben Gods genade niet nodig om crises te doorstaan; de menselijke natuur en trots zijn voldoende, wij kunnen de spanning schitterend onder ogen zien. Maar de bovennatuurlijke genade van God is wel nodig om iedere dag vierentwintig uur als een heilige te leven, als een discipel door sleurwerk heen te gaan en als een discipel van Jezus een gewoon, onopgemerkt, genegeerd bestaan te leiden. Het is ons aangeboren dat wij uitzonderlijke dingen voor God moeten doen; maar dat hoeven wij niet. Wij moeten uitzonderlijk zijn in de gewone dingen, heilig zijn in onaanzienlijke straten, onder onaanzienlijke mensen; en dat wordt niet in vijf minuten geleerd.