HET VISIOEN EN DE WAARHEID
“Geroepen om heiligen te zijn.”
1 Korinthiërs 1:2
Dank God voor het zicht op alles wat u nog nooit bent geweest. U hebt het visioen gehad, maar u bent daar nog geenszins. Wanneer wij in het dal zijn, waar wordt bewezen of wij de uitgelezenen willen zijn, keren de meesten van ons terug. Wij zijn niet geheel voorbereid op de slagen die moeten komen als wij in de vorm van het visioen zullen worden veranderd. Wij hebben gezien wat wij niet zijn en wat God wil dat wij zijn; maar zijn wij gewillig dat God het visioen ‘tot vorm en gebruik beukt’? De slagen komen altijd op alledaagse wijzen en door alledaagse mensen.
Er zijn tijden waarin wij wel weten wat Gods doel is; of wij het visioen tot werkelijk karakter laten worden, hangt van ons af, niet van God. Als wij liever op de berg luieren en in de herinnering aan het visioen leven, zullen wij in het gewone materiaal waaruit het menselijke leven is samengesteld werkelijk van geen nut zijn. Wij moeten leren te leven in afhankelijkheid van wat wij in het visioen hebben gezien — niet in geestvervoeringen en bewuste beschouwing van God, maar in de werkelijkheden in het licht van het visioen, totdat wij tot de waarachtige werkelijkheid komen. Ieder deel van onze training gaat in die richting. Leer God te danken dat Hij Zijn eisen bekendmaakt.
Het kleine "ik ben" mokt altijd wanneer God zegt: doe. Laat het kleine "ik ben" in Gods verontwaardiging verschrompelen — "IK BEN DIE IK BEN heeft u gezonden." Hij moet overheersen. Is het niet doordringend te beseffen dat God weet waar wij wonen en in welke hondenhokken wij kruipen? Hij zal ons als een bliksemflits opsporen. Geen mens kent mensen zoals God dat doet.