HET BEWUSTZIJN VAN DE ROEP
“Want de noodzaak is mij opgelegd; ja, wee mij als ik het Evangelie niet predik!”
1 Korinthiërs 9:16
Wij zijn geneigd om de mystieke, bovennatuurlijke aanraking van God te vergeten. Als u kunt vertellen waar u de roep van God hebt ontvangen en alles erover kunt vertellen, betwijfel ik of u ooit een roep hebt gehad. De roep van God komt niet op die wijze; hij is veel bovennatuurlijker. Het besef ervan in het leven van een mens kan met een plotselinge donderslag of met een geleidelijk dagen komen, maar op welke wijze het ook komt, het komt met de onderstroom van het bovennatuurlijke — iets wat niet in woorden kan worden uitgedrukt — en gaat altijd met een gloed gepaard. Op ieder ogenblik kan het plotselinge bewustzijn doorbreken van deze onberekenbare, bovennatuurlijke, verrassende roep die uw leven heeft vastgegrepen: "Ik heb u gekozen." De roep van God heeft niets met redding en heiliging te maken. Het is niet omdat u geheiligd bent dat u daarom geroepen bent het Evangelie te prediken; de roep om het Evangelie te prediken is oneindig anders. Paulus beschrijft hem als een noodzaak die hem is opgelegd.
Als u de grote bovennatuurlijke roep van God in uw leven hebt uitgewist, overzie dan uw omstandigheden en zie waar niet God op de eerste plaats stond, maar uw denkbeelden van dienst of uw temperamentele bekwaamheden. Paulus zei: "Wee mij als ik het Evangelie niet predik!" Hij had de roep van God beseft, en er was geen mededinger die aanspraak maakte op zijn kracht.
Als een man of vrouw door God geroepen is, doet het er niet toe hoe ongunstig de omstandigheden zijn; iedere kracht die aan het werk is geweest, zal uiteindelijk aan Gods doel bijdragen. Als u met Gods doel overeenstemt, zal Hij niet alleen uw bewuste leven maar ook alle diepere gebieden van uw leven waar u niet bij kunt, in harmonie brengen.