WAT VOOR NUT HEEFT VERZOEKING?
“Geen verzoeking heeft u getroffen dan een menselijke.”
1 Korinthiërs 10:13
Het woord ‘verzoeking’ is in de wereld afgedaald; wij zijn geneigd om het verkeerd te gebruiken. Verzoeking is geen zonde; het is wat wij wel moeten ontmoeten als wij mensen zijn. Niet verzocht worden zou betekenen dat wij beneden alle verachting stonden. Velen van ons lijden echter onder verzoekingen waaronder wij niet behoren te lijden, eenvoudig omdat wij hebben geweigerd God ons tot een hoger vlak te laten verheffen waar wij verzoekingen van een andere orde onder ogen zouden zien.
De innerlijke aard van een mens, dat wil zeggen wat hij in zijn persoonlijkheid bezit, bepaalt waardoor hij uiterlijk wordt verzocht. De verzoeking past bij de natuur van degene die verzocht wordt en openbaart de mogelijkheden van die natuur. Ieder mens heeft het decor van zijn eigen verzoeking, en de verzoeking zal langs de lijn van de heersende aard komen.
Verzoeking is een voorgestelde kortere weg naar de verwezenlijking van het hoogste waarop ik mik — niet naar wat ik als kwaad begrijp, maar naar wat ik als goed begrijp. Verzoeking is iets wat mij een tijdlang volkomen verbijstert; ik weet niet of de zaak recht of verkeerd is. Aan verzoeking toegeven is vergoddelijkte begeerte en vormt het bewijs dat het schuchterheid was die de zonde vroeger verhinderde.
Verzoeking is niet iets waaraan wij kunnen ontkomen; zij is wezenlijk voor het volronde leven van een mens. Pas ervoor op te denken dat u verzocht wordt zoals niemand anders wordt verzocht; wat u doormaakt, is de gemeenschappelijke erfenis van het geslacht, niet iets wat nog nooit iemand heeft doorgemaakt. God redt ons niet van verzoekingen; Hij komt ons te hulp te midden daarvan (Hebreeën 2:18).