WAT VOOR NUT HEEFT VERZOEKING?
“Geen verzoeking heeft u getroffen dan een menselijke.”
1 Korinthiërs 10:13
Het woord "verzoeking" is in de wereld afgedaald; wij zijn geneigd om het verkeerd te gebruiken. Verzoeking is geen zonde, het is het ding dat wij onvermijdelijk zullen ontmoeten als wij mensen zijn. Niet verzocht worden zou betekenen dat wij beneden verachting stonden. Velen van ons lijden echter onder verzoekingen waaronder we niets te zoeken hebben[1], eenvoudig omdat wij hebben geweigerd God ons tot een hoger vlak te laten verheffen waar we verzoekingen van een andere aard onder ogen zouden zien.
De innerlijke aard van een mens, d.w.z., wat hij in zijn persoonlijkheid bezit, bepaalt waardoor hij uiterlijk wordt verzocht. De verzoeking past bij de natuur van degene die verzocht wordt, en openbaart de mogelijkheden van die natuur. Ieder mens heeft de setting van zijn eigen verleiding, en de verzoeking zal langs de lijn van de heersende aard komen.
Verzoeking is een voorgestelde kortere weg naar de realisatie van het hoogste waarop mijn mikpunt gericht is — niet naar wat ik als boosheid begrijp, maar naar wat ik als goed begrijp. Verzoeking is iets wat mij een poos lang volkomen verbijstert, ik weet niet of het ding recht of verkeerd is. Aan verzoeking toegeven is vergoddelijkte wellust, en vormt het bewijs dat het timiditeit was die de zonde vroeger verhinderde.
Verzoeking is niet iets waaraan wij kunnen ontsnappen, zij is noodzakelijk voor het volronde leven van een mens. Pas ervoor op te denken dat u verzocht wordt zoals niemand anders wordt verzocht; wat u doormaakt is de gemeenschappelijke erfenis van het menselijk ras, niet iets wat nog nooit iemand heeft doorgemaakt. God redt ons niet van verzoekingen; Hij staat ons te midden daarvan bij (Hebr. 2:18).