DE VRUCHTBAARHEID VAN VRIENDSCHAP

Wij kennen de vreugde van zelfopoffering nooit totdat wij ons in ieder opzicht teugelloos overgeven. Zelfovergave is het moeilijkste ding — ik wil wel als...! O, wel, ik veronderstel dat ik mijn leven aan God moet wijden. Daarin is niets van de vreugde van zelfopoffering.

Zodra wij ons werkelijk teugelloos overgeven, geeft de Heilige Geest ons een aanduiding van de vreugde van Jezus. Het uiteindelijke mikpunt van zelfopoffering is onze levens afleggen voor onze Vriend. Wanneer de Heilige Geest binnenkomt is de grote begeerte het leven voor Jezus af te leggen, en de gedachte aan offer raakt ons nooit, omdat offer de liefdeshartstocht van de Heilige Geest is.

Onze Heer is ons voorbeeld in het leven van zelfopoffering — "Ik schep er behagen in Uw wil te doen, o mijn God." Hij ging met uitbundige vreugde met Zijn offer voort. Heb ik mij ooit in absolute onderwerping aan Jezus Christus overgegeven? Als Jezus Christus niet de gidsster is, ligt er geen baat in het offer; maar wanneer het offer wordt gebracht met de ogen op Hem, begint de vormende invloed langzaam en zeker te gelden.

Pas ervoor op natuurlijke affiniteiten uw wandel in liefde te laten hinderen. Een van de wreedste wijzen om natuurlijke liefde te doden is door minachting die op natuurlijke affiniteiten is gebouwd. De affiniteit van de heilige is de Heer Jezus. Liefde voor God is niet sentimenteel, voor de heilige is liefhebben zoals God liefheeft het meest praktische ding.

"Ik heb u vrienden genoemd." Het is een vriendschap die gebaseerd is op het nieuwe leven dat in ons is geschapen dat geen affiniteit heeft met ons oude leven, maar alleen met het leven van God. Zij is onuitsprekelijk nederig, onbevlekt rein, en absoluut aan God toegewijd.