DE VRUCHTBAARHEID VAN VRIENDSCHAP

Wij kennen de vreugde van zelfopoffering nooit totdat wij ons in ieder opzicht overgeven. Zelfovergave is het moeilijkste: ik wil wel, als ...! Nu ja, ik veronderstel dat ik mijn leven aan God moet wijden. Daarin is niets van de vreugde van zelfopoffering.

Zodra wij ons werkelijk overgeven, geeft de Heilige Geest ons een aanduiding van de vreugde van Jezus. Het uiteindelijke doel van zelfopoffering is ons leven afleggen voor onze Vriend. Wanneer de Heilige Geest binnenkomt, is het grote verlangen het leven voor Jezus af te leggen; de gedachte aan offer raakt ons nooit, omdat offer de liefdeshartstocht van de Heilige Geest is.

Onze Heer is ons voorbeeld in het leven van zelfopoffering: "Ik schep er behagen in Uw wil te doen, o mijn God." Hij ging met uitbundige vreugde met Zijn offer voort. Heb ik mij ooit in absolute onderwerping aan Jezus Christus overgegeven? Als Jezus Christus niet de leidstar is, ligt er geen baat in het offer; maar wanneer het offer wordt gebracht met de ogen op Hem, begint de vormende invloed langzaam en zeker te gelden.

Pas ervoor op natuurlijke affiniteiten uw wandel in liefde te laten hinderen. Een van de wreedste wijzen om natuurlijke liefde te doden, is door minachting die op natuurlijke affiniteiten is gebouwd. De affiniteit van de heilige is de Heer Jezus. Liefde voor God is niet sentimenteel; voor de heilige is liefhebben zoals God liefheeft het meest praktische wat er is.

"Ik heb u vrienden genoemd." Het is een vriendschap die gegrond is op het nieuwe leven dat in ons is geschapen, dat geen affiniteit heeft met ons oude leven maar alleen met het leven van God. Zij is onuitsprekelijk nederig, onbevlekt rein en absoluut aan God toegewijd.