BLUS DE GEEST NIET UIT

De stem van de Geest is zo zacht als een zefier^[1], zo zacht dat tenzij u in volmaakte gemeenschap met God leeft, u haar nooit hoort. De weerhoudingen van de Geest komen op buitengewoon zachte wijzen, en als u niet gevoelig genoeg bent om Zijn stem te detecteren, zult u haar uitblussen en zal uw persoonlijke geestelijke leven worden aangetast. Zijn weerhoudingen komen altijd als een stille zachte stem, zo zacht dat niemand behalve de heilige ze opmerkt.

Pas op als u in uw persoonlijke getuigenis moet teruggrijpen^[2] en zeggen — "Eens, zoveel jaren geleden, werd ik gered." Als u in het licht wandelt, is er geen teruggrijpen, het verleden is overgegoten in het tegenwoordige wonder van gemeenschap met God. Als u buiten het licht raakt wordt u een sentimentele christen en leeft u van herinneringen, uw getuigenis krijgt een harde, metaalachtige toon. Pas ervoor op een huidige weigering om in het licht te wandelen op te lappen door vroegere ervaringen terug te roepen waarin u wel in het licht wandelde. Telkens wanneer de Geest u weerhoudt, houd dan stil en zet het ding recht, anders zult u voortgaan Hem te bedroeven zonder het te weten.

Stel dat God u tot een crisis heeft gebracht en u er bijna maar niet geheel doorheen gaat, Hij zal de crisis opnieuw construeren, maar zij zal minder scherp zijn dan tevoren. Er zal minder onderscheiding van God zijn en meer vernedering omdat u niet hebt gehoorzaamd; en als u voortgaat de Geest te bedroeven, zal er een tijd komen waarin die crisis niet herhaald kan worden, u hebt Hem wegbedroefd. Maar als u door de crisis heen gaat, zal de lofpsalm tot God klinken. Sympathiseer nooit met het ding dat God voortdurend doorsteekt. God moet het ding dat moet verdwijnen pijn doen.