DE THEOLOGIE VAN RUST

Wanneer wij bevreesd zijn, kunnen wij niets minder doen dan tot God bidden; maar Onze Heer heeft het recht te verwachten dat zij die Zijn Naam noemen een begrijpend vertrouwen in Hem hebben. God verwacht dat Zijn kinderen zo op Hem vertrouwen dat zij in iedere crisis de betrouwbare mensen zijn. Ons vertrouwen is tot op zekere hoogte op God gericht; daarna keren wij terug tot de elementaire paniekgebeden van hen die God niet kennen. Wij komen aan het einde van ons verstand en tonen daarmee dat wij niet het geringste vertrouwen hebben in Hem en Zijn bestuur van de wereld; Hij schijnt te slapen en wij zien niets dan branding vóór ons.

"O kleingelovigen!" Wat moet er een pijnscheut door de discipelen zijn gegaan: alweer gemist! En wat zal er een pijnscheut door ons gaan wanneer wij plotseling beseffen dat wij regelrechte vreugde in het hart van Jezus hadden kunnen voortbrengen door absoluut op Hem te blijven vertrouwen, ongeacht wat vóór ons lag.

Er zijn fasen in het leven waarin er geen storm en geen crisis is en wij ons menselijk uiterste doen; wanneer er een crisis ontstaat, openbaren wij onmiddellijk op wie wij steunen. Als wij hebben geleerd God te aanbidden en Hem te vertrouwen, zal de crisis openbaren dat wij tot het breekpunt zullen gaan en niet zullen breken in ons vertrouwen op Hem.

Wij hebben veel over heiliging gesproken — waarop zal het allemaal uitlopen? Zij behoort uitgewerkt te worden tot rust in God, wat eenheid met God betekent; een eenheid die ons niet alleen onberispelijk in Zijn ogen zal maken, maar ook een diepe vreugde voor Hem.