MEESTERSCHAP OVER DE GELOVIGE
“U noemt Mij Meester en Heer, en u zegt het terecht, want Ik ben het.”
Johannes 13:13
Onze Heer staat er nooit op gezag te hebben; Hij zegt nooit: "U zult." Hij laat ons volkomen vrij — zo vrij dat wij Hem in het gezicht kunnen spuwen, zoals mensen deden; zo vrij dat wij Hem ter dood kunnen brengen, zoals mensen deden; en Hij zal nooit een woord zeggen. Maar wanneer Zijn leven door Zijn Verlossing in mij is geschapen, erken ik onmiddellijk Zijn recht op absoluut gezag over mij. Het is een zedelijke overheersing: "U bent waardig ..." Alleen het onwaardige in mij weigert voor het Waardige neer te buigen. Als ik een mens ontmoet die heiliger is dan ik en ik zijn waardigheid niet erken en niet gehoorzaam aan wat door hem heen komt, is dat een openbaring van het onwaardige in mij. God onderwijst ons door middel van mensen die een weinig beter zijn dan wij, niet verstandelijk maar "heiliglijk", totdat wij onder de overheersing van de Heer Zelf komen; dan wordt de gehele houding van het leven er een van gehoorzaamheid aan Hem.
Als Onze Heer op gehoorzaamheid stond, zou Hij een slavendrijver worden en geen enkel gezag meer hebben. Hij staat nooit op gehoorzaamheid, maar wanneer wij Hem werkelijk zien, gehoorzamen wij Hem onmiddellijk; Hij is gemakkelijk Heer, en wij leven van de ochtend tot de avond in aanbidding van Hem. De wijze waarop ik gehoorzaamheid beschouw, openbaart mijn groei in genade. Wij moeten het woord "gehoorzaamheid" uit het slijk redden. Gehoorzaamheid is alleen tussen gelijken mogelijk; het is de verhouding tussen vader en zoon, niet tussen meester en dienaar. "Ik en Mijn Vader zijn één." "Hoewel Hij een Zoon was, heeft Hij toch gehoorzaamheid geleerd uit wat Hij heeft geleden." De gehoorzaamheid van de Zoon was als Verlosser, omdat Hij Zoon was, niet om Zoon te worden.