EEN VAN GODS GROTE ‘NIET’S’

Zich kwellen betekent verstandelijk of geestelijk bij de ellebogen versleten raken. Het is één ding te zeggen: "Kwel uzelf niet", maar iets heel anders zo'n aard te hebben dat u merkt dat u in staat bent uzelf niet te kwellen. Het klinkt zo gemakkelijk over "rusten in de Heer" en "geduldig op Hem wachten" te spreken totdat het nest overhoopgehaald wordt — totdat wij, zoals zovelen, in rumoer en kwelling leven; is het dan mogelijk in de Heer te rusten? Als dit "niet" daar niet werkt, zal het nergens werken. Dit "niet" moet zowel op dagen van verwarring als op dagen van vrede werken, anders zal het nooit werken. En als het in uw bepaalde geval niet werkt, zal het in het geval van niemand anders werken. Rusten in de Heer hangt volstrekt niet van uiterlijke omstandigheden af, maar van uw verhouding tot God Zelf.

Zich druk maken eindigt altijd in zonde. Wij beelden ons in dat een beetje bezorgdheid en zorg aantonen hoe werkelijk wijs wij zijn; het toont veel meer aan hoe werkelijk boosaardig wij zijn. Zich kwellen ontspringt aan de vastbeslotenheid onze eigen weg te krijgen. Onze Heer maakte Zich nooit zorgen en was nooit bezorgd, omdat Hij er niet ‘op uit’ was Zijn eigen denkbeelden te verwezenlijken; Hij was ‘eropuit’ Gods denkbeelden te verwezenlijken. Uzelf kwellen is slecht als u een kind van God bent.

Hebt u die stomme ziel van u overeind gehouden met het denkbeeld dat uw omstandigheden te veel voor God zijn? Zet ieder ‘stel dat’ terzijde en woon in de schaduw van de Almachtige. Zeg God weloverwogen dat u zich over dat ding niet zult kwellen. Al ons kwellen en zorgen wordt veroorzaakt door rekenen zonder God.