LEVENSKRACHTIGE VOORBEDE

Wanneer wij voortgaan in voorbede, kunnen wij ontdekken dat onze gehoorzaamheid aan God andere mensen meer gaat kosten dan wij dachten. Het gevaar is dan dat wij uit medeleven voorbede gaan doen voor hen die God, als antwoord op onze gebeden, geleidelijk naar een totaal andere sfeer verhief. Telkens wanneer wij terugstappen van vereenzelviging met Gods belang in anderen naar medeleven met hen, is de levenskrachtige verbinding met God verdwenen; wij hebben ons medeleven en onze consideratie voor hen in de weg geplaatst, en dit is een welbewuste berisping aan God.

Het is onmogelijk levenskrachtig voorbede te doen tenzij wij volkomen zeker zijn van God; de grootste verstrooier van onze verhouding tot God is persoonlijke sympathie en persoonlijk vooroordeel. Vereenzelviging is de sleutel tot voorbede, en telkens wanneer wij ophouden met God vereenzelvigd te zijn, gebeurt dat door sympathie, niet door zonde. Het is niet waarschijnlijk dat zonde onze verhouding tot God zal verstoren, maar sympathie zal dat wel doen: sympathie met onszelf of anderen die ons doet zeggen: "Ik zal niet toestaan dat dit gebeurt." Onmiddellijk bevinden wij ons buiten de levenskrachtige verbinding met God.

Voorbede laat u tijd noch neiging om voor uw eigen "bedroefde, lieve zelf" te bidden. De gedachte aan uzelf wordt niet buitengesloten, want zij is er niet om buitengesloten te worden; u bent volledig en geheel vereenzelvigd met Gods belangen in andere levens.

Onderscheidingsvermogen is Gods roep tot voorbede, nooit tot het zoeken van fouten.