DE SPONTANITEIT VAN LIEFDE
“De liefde is lankmoedig en goedertieren...”
1 Korinthiërs 13:4-8
Liefde is niet voorbedacht, zij is spontaan, dat wil zeggen: zij barst op buitengewone wijzen uit. Er is niets van wiskundige zekerheid in Paulus' categorie van liefde. Wij kunnen niet zeggen - "Nu ga ik geen kwaad denken; Ik ga alles geloven". Het kenmerk van liefde is spontaniteit. Wij stellen de uitspraken van Jezus niet voor ons als een standaard; maar wanneer Zijn Geest Zijn weg met ons krijgt, leven wij volgens Zijn standaard zonder het te weten, en als wij terugkijken zijn wij verbaasd over de onbaatzuchtigheid van een bepaald gevoel, wat het bewijs is dat de spontaniteit van echte liefde er was. In alles wat met het leven van God in ons te maken heeft, wordt de natuur ervan pas onderscheiden wanneer het voorbij is.
De bronnen van liefde zijn in God, niet in ons. Het is absurd om de liefde van God op natuurlijke wijze in ons hart te zoeken, zij is er alleen wanneer zij door de Heilige Geest in onze harten is uitgestort.
Als wij God proberen te bewijzen hoezeer wij Hem liefhebben, is dat een zeker teken dat wij Hem niet liefhebben. Het bewijs van onze liefde voor Hem is de absolute spontaniteit van onze liefde, het komt vanzelf. Als wij terugkijken, kunnen wij niet verklaren waarom wij bepaalde dingen deden, wij deden ze volgens de spontane natuur van Zijn liefde in ons. Het leven van God manifesteert zich op deze spontane manier omdat de bronnen van liefde in de Heilige Geest zijn. (Romeinen 5:5.)