AANHOUDEND TIJDIGLIJK[1]
“Houd aan tijdiglijk, ontijdiglijk.”
2 Timotheüs 4:2
Velen van ons lijden onder de ziekelijke neiging om aanhoudend te zijn "ontijdiglijk." Het seizoen verwijst niet naar tijd, maar naar ons — 'Houd aan tijdiglijk, ontijdiglijk," of wij er nu zin in hebben of niet. Als wij alleen doen wat wij geneigd zijn te doen, zouden sommigen van ons voor eeuwig en altijd niets doen. Er zijn oninzetbaren in het geestelijke gebied, geestelijk afgeleefde mensen, die weigeren iets te doen tenzij zij bovennatuurlijk geïnspireerd zijn. Het bewijs dat wij recht tot God in verhouding staan is dat wij ons best doen of wij ons geïnspireerd voelen of niet.
Een van de grote strikken van de christelijke arbeider is van zijn zeldzame ogenblikken een fetisj te maken. Wanneer de Geest van God u een tijd van inspiratie en inzicht geeft, zegt u — "Nu zal ik altijd zo voor God zijn." Nee, dat zult u niet, God zal ervoor zorgen dat u het niet bent. Die tijden zijn geheel een gave van God. U kunt ze niet aan uzelf geven wanneer u dat verkiest. Als u zegt dat u alleen op uw best zult zijn, wordt u een ondraaglijke last voor God; u zult nooit iets doen tenzij God u bewust geïnspireerd houdt. Als u van uw beste ogenblikken een god maakt, zult u ontdekken dat God uit uw leven vervaagt en niet terugkeert totdat u de plicht doet die het dichtst, voor u ligt en hebt geleerd van uw zeldzame ogenblikken geen fetisj te maken.