DE DISCIPLINE VAN HET ACHT GEVEN
“Wat Ik u in de duisternis zeg, spreek dat in het licht; en wat u in het oor hoort, verkondig dat op de daken.”
Mattheüs 10:27
Soms voert God ons door de discipline van de duisternis om ons te leren acht op Hem te geven. Zangvogels worden geleerd in het donker te zingen, en wij worden in de schaduw van Gods hand geplaatst totdat wij leren Hem te horen. "Wat Ik u in de duisternis zeg" - let erop waar God u in de duisternis plaatst, en houd uw mond wanneer u daar bent. Bevindt u zich op dit moment in het duister in uw omstandigheden, of in uw leven met God? Blijf dan stil. Als u in het donker uw mond opent, zult u in de verkeerde stemming spreken: duisternis is de tijd om te luisteren. Praat er niet met andere mensen over; lees geen boeken om de reden van de duisternis te achterhalen, maar luister en geef acht. Als u met andere mensen praat, kunt u niet horen wat God zegt. Wanneer u in het donker bent, luister dan, en God zal u een zeer kostbare boodschap voor iemand anders geven wanneer u in het licht komt.
Na iedere tijd van duisternis komt er een mengeling van vreugde en vernedering (als er alleen vreugde is, betwijfel ik of wij God wel hebben gehoord): vreugde omdat wij God horen spreken, maar hoofdzakelijk vernedering - wat heeft het lang geduurd voordat ik dat hoorde! Wat ben ik traag geweest om dat te begrijpen! En toch heeft God het al die dagen en weken gezegd. Nu geeft Hij u de gave van vernedering, die de zachtheid van hart brengt waardoor het voortaan altijd naar God zal luisteren.