HET DILEMMA VAN GEHOORZAAMHEID

God spreekt nooit op verbijsterende wijzen tot ons, maar op wijzen die gemakkelijk verkeerd kunnen worden begrepen; en wij zeggen: "Ik vraag mij af of dat Gods stem is." Jesaja zei dat de Heer "met een sterke hand" tot hem sprak, dat wil zeggen door de druk van omstandigheden. Niets raakt ons leven aan zonder dat God Zelf daarin spreekt. Onderscheiden wij Zijn hand, of zien wij alleen maar een gebeurtenis?

Maak er een gewoonte van te zeggen: "Spreek, Heer", en het leven zal een avonturenverhaal worden. Telkens wanneer omstandigheden druk uitoefenen, zeg dan: "Spreek, Heer"; neem de tijd om te luisteren. Tuchtiging is meer dan een middel tot discipline; zij is bedoeld om mij op het punt te brengen waarop ik zeg: "Spreek, Heer." Denk terug aan de tijd waarin God werkelijk tot u sprak. Bent u vergeten wat Hij zei? Was het Lukas 11:13, of 1 Tessalonicenzen 5:23? Naarmate wij luisteren, wordt ons gehoor scherper en zullen wij, zoals Jezus, God voortdurend horen.

Zal ik mijn "Eli" vertellen wat God mij heeft laten zien? Hier ontstaat het dilemma van de gehoorzaamheid. Wij zijn God ongehoorzaam doordat wij amateur-Voorzienigheden worden: ik moet "Eli", de beste mensen die wij kennen, beschermen. God zei niet tegen Samuël dat hij het Eli moest vertellen; hij moest dat zelf beslissen. Gods roeping tot u kan uw "Eli" pijn doen; maar als u probeert het lijden in het leven van een ander te voorkomen, zal dat een hindernis tussen uw ziel en God blijken te zijn. U voorkomt het afhakken van de rechterhand of het uitrukken van het oog op eigen risico.

Vraag nooit het advies van een ander over iets wat God u voor Zijn aangezicht laat beslissen. Als u advies vraagt, zult u bijna altijd de zijde van Satan kiezen. "Onmiddellijk ging ik niet te rade met vlees en bloed."