BENT U OOIT ALLEEN GEWEEST MET GOD?
“Toen Hij alleen was, vroegen de twaalf Hem ...”
Marcus 4:10
Zijn alleen-zijn met ons.
Wanneer God ons door verdrukking, hartzeer of verzoeking alleen krijgt, door teleurstelling, ziekte of gedwarsboomde genegenheid, door een verbroken vriendschap of door een nieuwe vriendschap - wanneer Hij ons volkomen alleen krijgt en wij met stomheid geslagen zijn en geen enkele vraag kunnen stellen - dan begint Hij uitleg te geven. Let op de training van de twaalf door Jezus Christus. Het waren de discipelen, niet de menigte daarbuiten, die verbijsterd waren. Zij stelden Hem voortdurend vragen en Hij legde hun voortdurend dingen uit; maar zij begrepen het pas nadat zij de Heilige Geest hadden ontvangen (zie Johannes 14:26).
Als u met God verdergaat, is het enige wat u duidelijk wordt - en het enige wat God duidelijk wil maken - de wijze waarop Hij met uw eigen ziel omgaat. Het verdriet en de verbijstering van uw broeder zijn voor u volkomen onbegrijpelijk. Wij menen te begrijpen waar de ander zich bevindt, totdat God ons een dosis van de plaag van ons eigen hart geeft. In ieder van ons moeten door de Heilige Geest hele gebieden van koppigheid en onwetendheid worden blootgelegd, en dat kan alleen wanneer Jezus ons afzondert. Zijn wij nu alleen met Hem, of worden wij in beslag genomen door kleine pietluttige denkbeelden, pietluttige kameraadschappen in Gods dienst en pietluttige ideeën over ons lichaam? Jezus kan niets uitleggen totdat wij alle rumoerige vragen van het verstand achter ons hebben gelaten en alleen met Hem zijn.