NANTSOIN’ANDRIAMANITRA
“Iza no hirahiko, ary iza no handeha ho antsika? Dia hoy aho, Inty aho; iraho aho.”
Isaia 6:8
Tsy tamin’i Isaia no nampitondrain’Andriamanitra ny antso; nandre an-kolaka an’Andriamanitra nanao hoe i Isaia, "Iza no handeha ho antsika?" Tsy natao ho an’ireo olom-bitsy manokana ny antson’Andriamanitra, fa ho an’ny olona rehetra. Ny fandrenesako na tsia ny antson’Andriamanitra dia miankina amin’ny toetry ny sofiko; ary izay reko dia miankina amin’ny toe-panahy manjaka ato anatiko. "Maro no antsoina fa vitsy no voafidy," izany hoe, vitsy no manaporofo fa izy ireo no voafidy. Ireo voafidy dia ireo izay niditra tao amin’ny fifandraisana amin’Andriamanitra tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy ka niova ny toe-panahy manjaka ao anatiny ary voasokatra ny sofiny, ary mandre ilay feo malefaka sady iva manontany mandrakariva izy ireo, "Iza no handeha ho antsika?" Tsy resaka fanavahan’Andriamanitra olona iray ka filazana hoe, "Ankehitriny, ianao no mandeha." Tsy nanery mafy an’i Isaia Andriamanitra; teo anatrehan’Andriamanitra Isaia ary nandre an-kolaka ilay antso, ka nahatsapa fa tsy nisy zavatra hafa azony natao afa-tsy ny nanao hoe, tao anatin’ny fahafahana tsapany, "Inty aho, iraho aho." Esory ao an-tsainao ny fiandrasana an’Andriamanitra ho avy miaraka amin’ny fanerena sy fangatahana. Rehefa niantso ny mpianany ny Tompontsika dia tsy nisy fanerena tsy azo toherina avy tany ivelany. Ny fiziriziriana tony sy feno hafanam-po tao amin’ny "Manaraha Ahy" nataony dia nolazaina tamin’ny olona izay mailo tanteraka ny heriny rehetra. Raha avelantsika hitondra antsika hifanatrika amin’Andriamanitra ny Fanahin’Andriamanitra, dia handre zavatra mitovy amin’izay ren’i Isaia koa isika, dia ilay feo malefak’Andriamanitra sady iva; ary ao anatin’ny fahafahana tanteraka dia hanao hoe, "Inty aho; iraho aho."