RUHSAL ENERJİNİN ADANMASI
“O’nun aracılığıyla dünya benim için, ben de dünya için çarmıha gerildim.”
Galatyalılar 6:14
Mesih’in Çarmıhı üzerinde derin düşünürsem, öznel bir dindara dönüşmem, yalnızca kendi paklığımla ilgilenmem; egemen biçimde İsa Mesih’in ilgilendiği şeylere yoğunlaşırım. Rabbimiz inzivaya çekilen biri ya da çileci değildi, Kendisini toplumdan ayırmadı, ama iç dünyasında her zaman bu dünyadan ayrıydı. Uzak durmadı, ama başka bir dünyada yaşadı. Sıradan dünyanın öylesine içindeydi ki zamanının dindar insanları O’na obur ve şarap düşkünü dediler. Rabbimiz ruhsal enerjisini adamasına hiçbir şeyin müdahale etmesine asla izin vermedi.
Adanmanın sahtesi ruhsal gücü daha sonra kullanmak üzere depolama düşüncesiyle bazı şeyleri bilinçli olarak kesip atmaktır, ama bu umutsuz bir yanılgıdır. Tanrı’nın Ruhu pek çok kişinin günahtan aldığı tadı bozmuştur, yine de yaşamlarında özgürleşme yoktur, doluluk yoktur. Bugün çevremizde gördüğümüz[1] dinsel yaşam türü İsa Mesih’in yaşamındaki güçlü kutsallıktan tümüyle farklıdır. "Onları dünyadan çıkarman için değil, kötü olandan koruman için dua ediyorum." Dünyanın içinde olmalıyız ama dünyadan olmamalıyız; dış görünüşte değil, varlığımızın temelinde dünyadan kopuk olmalıyız.
Ruhsal enerjimizi adamamıza herhangi bir şeyin müdahale etmesine asla izin vermemeliyiz. Adanma bize düşen paydır, kutsal kılınma Tanrı’ya düşen paydır; yalnızca Tanrı’nın ilgilendiği şeyle ilgilenmeye bilinçli olarak karar vermeliyiz. Kafa karıştıran sorunları çözmenin yolu şunu sormaktır — Bu İsa Mesih’in ilgilendiği türden bir şey mi, yoksa İsa’ya taban tabana zıt olan ruhun ilgilendiği türden bir şey mi?