O’NUN ACILARINA ORTAK OLANLAR
“Mesih’in acılarına ortak olduğunuz ölçüde, sevinin.”
1. Petrus 4:13
Tanrı tarafından kullanılacaksan, seni hiç senin için olmayan pek çok deneyimden geçirecektir, bunlar seni Kendi ellerinde yararlı kılmak ve başka canlarda neler olup bittiğini anlamanı sağlamak içindir, böylece karşına çıkan hiçbir şeye şaşırmazsın. Ah, o kişiyle baş edemem. Neden? Tanrı sana bu konuda O’nun önünde iyice beklemen için bol bol fırsat verdi, ama böyle zaman geçirmek aptalca göründüğü için paldır küldür uzaklaştın.
Mesih’in acıları sıradan insanların acıları değildir. O’nun çektiği acı "Tanrı’nın isteğine göreydi," bizim bireyler olarak acı çektiğimiz bakış açısından değil. Tanrı’nın bizimle ilgilenirken neyin peşinde olduğunu ancak İsa Mesih’le ilişki içindeyken anlayabiliriz. Tanrı’nın amacının ne olduğunu bilmek Hristiyan kültürünün bir parçasıdır. Hristiyan Kilisesinin tarihinde İsa Mesih’in acılarıyla özdeşleşmekten kaçınma eğilimi olmuştur; insanlar Tanrı’nın düzeninin kendi kısa yollarıyla yerine getirilmesini sağlamaya çalışmışlardır. Tanrı’nın yolu her zaman acının yoludur, "uzun, uzun yoldur."
Mesih’in acılarına ortak mıyız? Tanrı’nın kişisel hırslarımızı tümüyle ezip yok etmesine hazırlanmış mıyız? Tanrı’nın bireysel kararlarımızı görünüm değiştirerek yok etmesine hazırlanmış mıyız? Bu tam olarak Tanrı’nın bizi neden o yoldan götürdüğünü bildiğimiz anlamına gelmez, çünkü bunu bilmek bizi ruhsal kendini beğenmişler yapardı. Tanrı’nın bizi nelerden geçirdiğini o sırada asla fark etmeyiz; bunlardan az çok yanlış anlayarak geçeriz; sonra aydınlık bir yere geliriz, ardından şöyle deriz — ‘ ‘Demek ki, Tanrı beni donatmış, ama ben bunu bilmiyordum!"