MİSYONERLİĞİN YÖNTEMİ

İsa Mesih şöyle demedi — Gidin ve canları kurtarın (canların kurtuluşu Tanrı’nın doğaüstü işidir), tersine — "Gidin ve öğretin," yani, öğrenci yapın, "bütün ulusları," kendiniz öğrenci olmadıkça öğrenci yapamazsınız. Öğrenciler ilk görevlerinden döndüklerinde sevinçle doluydular çünkü cinler kendilerine boyun eğiyordu, ve İsa şöyle dedi — Başarılı hizmetten ötürü sevinmeyin; sevincin büyük sırrı Benimle doğru ilişki içinde olmanızdır. Misyonerin büyük ve temel gereği Tanrı’nın çağrısına sadık kalması, tek amacının erkekleri ve kadınları İsa’nın öğrencileri yapmak olduğunu kavramasıdır. Tanrı’dan değil, insanları kendi bakış açımıza döndürme arzusundan kaynaklanan canlara yönelik bir tutku vardır.

Misyonerin karşısına çıkan meydan okuma insanların kurtarılmasının zor olması, imandan uzaklaşanların geri kazanılmasının zor olması, katılaşmış bir kayıtsızlık kütlesi bulunması çizgisinde değil; onun İsa Mesih’le kişisel ilişkisi çizgisinde ortaya çıkar. "Bunu yapabileceğime inanıyor musunuz?" Rabbimiz bu soruyu durmadan sorar, karşılaştığımız her bireysel durumda önümüze çıkar. Tek büyük meydan okuma şudur — Dirilmiş Rabbimi tanıyor muyum? İçimde yaşayan Ruhu’nun gücünü biliyor muyum? Tanrı’nın gözünde yeterince bilge, dünyanın ölçüsüne göre yeterince akılsız olup, İsa Mesih’in söylediklerine bel bağlayabilir miyim, yoksa büyük doğaüstü konumu, bir misyoner için tek çağrı olan konumu, yani, Mesih İsa’ya sınırsız güveni bütünüyle bırakıyor muyum? Başka herhangi bir yönteme başvurursam Rabbimiz’in ortaya koyduğu yöntemlerden büsbütün uzaklaşırım — "Bütün yetki Bana verildi . . . , bu nedenle gidin."