ŞEYLERİN BİTMEK BİLMEYEN EZİCİ BASKISI
“Herkese her şey oldum, her yolla bazılarını kurtarabileyim diye.”
1. Korintliler 9:22
Bir Hristiyan işçi değersiz şeylerden oluşan bir kalabalığın ortasında Tanrı’nın soylu adamı ya da kadını olmayı öğrenmelidir. Şu savunmaya asla sığınma — Keşke başka bir yerde olsaydım! Tanrı’nın bütün insanları O’nun kendilerine verdiği özle olağanüstü kılınmış sıradan insanlardır. Zihinlerimizde düşünsel olarak ve yüreklerimizde sevgiyle doğru öz bulunmadıkça, Tanrı’ya yararlı olma alanından itilip çıkarılırız. Biz kendi seçimimizle Tanrı için işçiler değiliz. Birçok kişi bile isteye işçi olmayı seçer, ama içlerinde Tanrı’nın her şeye gücü yeten lütfunun özü, O’nun güçlü Söz’ünün özü yoktur. Pavlus’un bütün yüreğini ve zihnini ve canını İsa Mesih’in yapmaya geldiği şeyin büyük özü kaplamıştı, o tek şeyi hiçbir zaman gözden kaçırmadı. Kendimizi tek merkezi gerçekle yüzleştirmeliyiz — İsa Mesih ve çarmıha gerilmiş hâliyle Kendisi.
"Sizi Ben seçtim." İman bildirgende o büyüklük notasını koru. Mesele senin Tanrı’yı ele geçirmen değil O’nun seni ele geçirmesidir. Burada, bu Kolejde, Tanrı iş başındadır, büker, kırar, biçim verir, tam Kendi dilediği gibi yapar. Neden yaptığını, biz bilmiyoruz; bunu yalnızca tek bir amaç için yapıyor — şöyle diyebilsin, İşte Benim adamım, Benim kadınım. Tanrı’nın elinde olmalıyız ki bizi Kaya’ya diktiği gibi insanları da Kaya’ya dikebilsin.
İşçi olmayı asla seçme, ama Tanrı çağrısını üzerine koyduğunda, sağa ya da sola dönersen vay hâline. Çağrı gelmeden önce seninle hiç yapmadığı şeyi yapacaktır; başka insanlarla yapmadığı şeyi seninle yapacaktır. İstediğini yapmasına izin ver.