KENDİN YAP
“Her düşünceyi Mesih’e itaate tutsak ederek.”
2. Korintliler 10:5
Bu kutsal kişi olmanın çetin doğasının başka bir yönüdür. Pavlus şöyle der, "Her tasarıyı Mesih’e itaat ettirmek için tutsak ederim." (Moffatt.) Bugün disipline hiç sokulmamış, yalnızca bir dürtüyle doğuvermiş ne kadar çok Hristiyan işi var! Rabbimizin yaşamında her tasarı Babası’nın isteğine uymak üzere disipline sokulmuştu. Babası’nınkinden ayrı Kendi iradesinden doğan tek bir dürtüsel hareket yoktu — "Oğul Kendiliğinden hiçbir şey yapamaz." Şimdi kendimize bakalım — canlı bir dinî deneyim yaşarız, dürtüden doğan her tasarıyı da hemen eyleme koyarız, onu Mesih’e itaat etsin diye tutsak edip disipline sokmak yerine.
Bugün pratik işin aşırı vurgulandığı bir gündür, her tasarıyı tutsak eden kutsal kişiler de eleştirilip Tanrı ya da canlar için içtenlikle gayret etmedikleri söylenir. Gerçek içten gayretin yeri disipline edilmemiş insan doğasından doğan O’na hizmet etme eğilimi değil, Tanrı’ya itaattir. Akıl almazdır, ama yine de doğrudur, kutsal kişiler her tasarıyı tutsak etmiyor, tersine kararlı bir disiplinle ruhsallaştırılmamış kendi insan doğalarının kışkırtmasıyla Tanrı için iş yapıyorlar.
İnsanın İsa Mesih’e yalnızca kurtuluş için bağlanmadığını unutmaya yatkınız; insan İsa Mesih’in Tanrı’ya, dünyaya, günaha ve şeytana ilişkin bakışına bağlanmıştır, bu da zihninin yenilenmesiyle dönüştürülme sorumluluğunu kabul etmesi gerektiği anlamına gelecektir.