ADANMIŞLIKTA CESARETİN Mİ KIRILDI?

"Bunu işitince …" Efendi’nin sert bir söz söylediğini hiç işittin mi? İşitmediysen, O’nun herhangi bir şey söylediğini işitmiş olup olmadığını sorgularım. İsa Mesih dinlediğimiz, ama işitmediğimiz pek çok şey söyler; gerçekten işittiğimizde, sözleri şaşırtıcı derecede serttir.

İsa bu adamın O’nun kendisine buyurduğunu yapması konusunda en ufak bir kaygı duyuyor görünmedi, onu yanında tutmak için hiçbir girişimde bulunmadı. Yalnızca şöyle dedi — sahip olduğun her şeyi sat, gel, ardımdan gel. Rabbimiz asla yalvarmadı, asla tatlı dille ikna etmeye çalışmadı, asla tuzağa düşürmedi; yalnızca ölümlü kulakların işittiği en sert sözleri söyledi, sonra meseleyi bıraktı.

İsa’nın sert bir söz söylediğini hiç işittim mi? Bana kişisel olarak bilerek dinlediğim bir şey söyledi mi? Açıklayabileceğim ya da hakkında şunu bunu söyleyebileceğim bir şey değil, O’nun bana söylediğini işittiğim bir şey mi? Bu adam İsa’nın söylediğini anladı, onu işitti ve ne anlama geldiğini değerlendirdi, bu da yüreğini kırdı. Meydan okuyarak uzaklaşmadı; kederli, cesareti bütünüyle kırılmış hâlde uzaklaştı. İsa’ya içten arzunun ateşiyle dolu gelmişti, İsa’nın sözü onu bir anda dondurdu; coşkulu bir adanmışlık oluşturmak yerine, yürek parçalayan bir cesaret kırıklığı oluşturdu. İsa da onun peşinden gitmedi, gitmesine izin verdi. Rabbimiz sözü bir kez işitildiğinde, er ya da geç meyve vereceğini kusursuz biçimde bilir. Korkunç olan bazılarımızın onun fiilî yaşamda meyve vermesini engellemesidir. O belirli noktada kendimizi O’na adamaya gerçekten karar verdiğimizde ne söyleyeceğimizi merak ediyorum? Bir şey kesindir, O hiçbir şeyi asla başımıza kakmayacaktır^[1].