KUTSAL KİŞİNİN SAKRAMENTİ

Acı çekmeyi seçmek bir şeylerin yanlış olduğu anlamına gelir; acı çekmek anlamına gelse bile Tanrı’nın İsteğini seçmek çok farklı bir şeydir. Sağlıklı hiçbir kutsal kişi acı çekmeyi asla seçmez; İsa’nın yaptığı gibi, Tanrı’nın isteğini seçer, bunun acı çekmek anlamına gelip gelmemesine bakmaz. Hiçbir kutsal kişi başka bir kutsal kişinin acı çekme disiplinine müdahale etmeye cüret edemez.

İsa’nın yüreğini tatmin eden kutsal kişi başka kutsal kişileri Tanrı için güçlü ve olgun kılacaktır. Bize yararı dokunanlar asla bize duygudaşlık gösteren kişiler değildir, duygudaşlık gösterenler her zaman engel olur, çünkü duygudaşlık güçsüzleştirir. Bir kutsal kişiyi Kurtarıcı’ya en yakın kutsal kişiden başkası anlayamaz. Bir kutsal kişinin duygudaşlığını kabul edersek, kendiliğinden doğan duygu şudur — Eh, Tanrı bana sert davranıyor. İsa’nın kendine acımanın iblisten olduğunu söylemesinin nedeni budur (bkz. Mat. 16:23). Tanrı’nın itibarı konusunda merhametli ol. Tanrı karşılık vermediği, Kendisini savunmadığı için Tanrı’nın karakterini karalamak kolaydır. İsa’nın yeryüzündeki yaşamında duygudaşlığa gereksinimi olduğu düşüncesinden sakın; yeryüzünde hiç kimsenin O’nun neyin peşinde olduğunu anlamadığını derin bilgeliğiyle bildiği için insanın duygudaşlığını reddetti. Duygudaşlığı yalnızca Babasından aldı, gökteki meleklerden de. (Krş. Luka 15:10.)

Dünyanın yargısına göre, Tanrı’nın kutsal kişileri anlatılmaz biçimde boşa harcamasına dikkat et. Tanrı kutsal kişilerini en yararsız yerlere diker. Şöyle deriz — Tanrı burada bulunmamı amaçlıyor çünkü çok yararlıyım. İsa Kendi yaşamını asla en büyük yarar çizgisinde değerlendirmedi. Tanrı kutsal kişilerini Kendisini yüceltecekleri yerlere koyar, bunun neresi olduğuna karar verecek konumda hiç değiliz.