BEN BÖYLE MUTLU MUYUM?

İsa’nın ifadelerini ilk okuduğumuzda harika derecede yalınmış ve hiç şaşırtıcı değilmiş gibi görünürler, fark edilmeden bilinçdışı zihinlerimize gömülürler. Örneğin, Mutluluk Bildirileri dünyevi olmayan ve işe yaramaz bütün insanlar için yalnızca yumuşak ve güzel, ama yaşadığımız çetin gündelik çalışma dünyasında pek az pratik yararı olan öğütlermiş gibi görünürler. Ne var ki, kısa sürede, Mutluluk Bildirileri’nin Kutsal Ruh’un dinamitini içerdiğini görürüz. Yaşam koşullarımız buna yol açtığında, deyim yerindeyse, patlarlar. Kutsal Ruh bu Mutluluk Bildirileri’nden birini bize hatırlattığında — ‘Bu ne kadar şaşırtıcı bir ifade!’ deriz ve O’nun sözlerine itaat edersek koşullarımızda meydana gelecek muazzam ruhsal altüst oluşu kabul edip etmeyeceğimize karar vermek zorunda kalırız. Tanrı’nın Ruhu böyle çalışır. Dağdaki Vaaz’ı sözcüğü sözcüğüne uygulamak için yeniden doğmamıza gerek yoktur. Dağdaki Vaaz’ın sözcüğü sözcüğüne yorumlanması çocuk oyunudur; Rabbimizin ifadelerini koşullarımıza uygulayan Tanrı’nın Ruhu’yla yorumlanması ise kutsal bir kişinin zorlu işidir.

İsa’nın öğretisi olaylara doğal bakış biçimimizle hiçbir orantı taşımaz ve başlangıçta bizi şaşırtıcı ölçüde rahatsız eder . Kutsal Ruh İsa Mesih’in ilkelerini koşullarımıza uyguladıkça yürüyüşümüzü ve yaşayışımızı^[1] yavaş yavaş o ilkelerin çizgisinde biçimlendirmeliyiz. Dağdaki Vaaz bir kurallar ve düzenlemeler dizisi değildir: Kutsal Ruh bizde Kendi istediğini gerçekleştirirken süreceğimiz yaşamın ifadesidir.