GÖRÜMÜN BEDELİ
“Kral Uzziya’nın öldüğü yıl, Rab’bi de gördüm.”
Yeşaya 6:1
Canımızın Tanrı’yla olan öyküsünün sık rastlanan biçimi "kahramanın geçip gitmesi." Tanrı Kendini dostlarımızın yerine getirmek için onları tekrar tekrar uzaklaştırmak zorundadır, bizim gücümüzü yitirdiğimiz ve başarısız olduğumuz ve cesaretimizin kırıldığı yer de burasıdır. Bunu kişisel olarak ele al: Tanrı’nın benim için ifade ettiği her şeyi temsil eden kişi öldüğünde, o yıl — her şeyden vaz mı geçtim? Hastalandım mı? Cesaretim mi kırıldı? Yoksa — Rab’bi mi gördüm?
Tanrı’ya ilişkin görümüm karakterimin durumuna bağlıdır. Karakter vahyi belirler. "Rab’bi de gördüm," diyebilmemden önce karakterimde Tanrı’ya karşılık gelen bir şey bulunmalıdır. Yeniden doğup Tanrı’nın Egemenliğini görmeye başlayıncaya dek, yalnızca önyargılarımın çizdiği hat boyunca görürüm; dış olayların cerrahi müdahalesine ve içsel bir arınmaya ihtiyacım vardır.
Tanrı birinci, Tanrı ikinci, Tanrı üçüncü sırada olmalıdır, ta ki yaşam kararlılıkla Tanrı’ya yönelsin ve başka hiç kimse hiçbir önem taşımasın. "Bütün dünyada Senden başkası yok, Tanrım, Senden başkası yok." Bedeli ödemeyi sürdür. Görüme uygun yaşamaya istekli olduğunu Tanrı’ya göster.